Min s!n blogg

Ny blogg

2008-12-30T23:51:00.001+01:00

Snart nyttår, snart ny blogg. Drive berre å fiksa litt, så det e ei lita stund før den e skikkelig oppe og går trur eg.

http://maritarunde.wordpress.com

Ekstrem sport

2008-12-19T17:50:00.002+01:00

Her hinn dagen fekk eg tatt på meg skøytene mine og og vist resten av individa inne i Siddishallen kordan dei skal og ikkje skal gå på skøyte...ja
Mellom alle mine piruetta og akrobatiske bevegelsa fekk eg auge på nåke. Eg skjønna koffer ikkje alle tør å bevege seg ut på isen når du risikera å miste ei heil rad med augevippe på ein og samme gong...

Stiv av skrekk

2008-12-18T22:59:00.002+01:00

Hærlighet! Eg våkna i natt med ein feeling på at nåke va skikkelig galt. Skikkelig skikkelig galt. Frykten greip tak i meg. Pulsen steig, hjerterytmen økte. Det slo meg; det er nokon i huset som ikkje burde vore her. Frå overalt i huset kom det lyda, knirking i golv og skraping på veggar. Modige meg oppsøkte faren og gjekk mot lyden - eg endte opp på badet. Og der såg eg rett inn i auga på inntrengaren. Han hadde 8 auge og 8 bein. Sto heilt stille, lata som om han ikkje var der! Gjennom mine auge som avslørte at klokka var så vidt passert 0300 såg den, stygge edderkoppen. Fra tidligare erfaring har eg frykt for å drepe dyr med flugesmekke eller avise pga ekkel knekkelyd når du knuser igjennom skallet på dyret...Schwartkopf e bra! For å sei det sånn så vart inntrengaren stiv av skrekk når eg og Schwartkopf var ferdig med han...

Juleevangeliet

2008-12-15T22:04:00.004+01:00

Et utdrag frå juleevangeliet fortalt av Mirjam,12. Ditta her e bra peeps!!

En gang for lenge siden hadde keiseren i Italia stor makt, Augustus. Han likte å holde orden på det han bestemte over. Han ønsket derfor å finne ut hvor mange mennesker som bodde i alle landene, og hvilke byer de kom fra. Som tenkt, så gjort. Augustus var vant med at alle gjorde som han ville, så han bestemte at alle menneskene i alle disse landene skulle reise til de byene de kom fra. Da kunne de som arbeidet for ham telle dem der. For på denne tiden hadde de ikke telefoner eller datamaskiner, så hvis du ville telle et menneske, kunne du ikke bare ringe og spørre det hvem det var og hvor det kom fra. (!!!!) Josef og Maria reiste til byen Betlehem.

Det fantes hverken tog eller biler på denne tiden – heller ingen fly. Heldigvis hadde de et esel.De fikk lov til å hvile i stallen til en snill bonde. Og godt var det, for da de endelig hadde slått seg ned, fikk Maria gutten sin. Han var det første barnet deres, så du kan tenke deg at Josef og Maria var stolte! Og så la de ham i en krybbe, som hestene og de andre dyrene spiste høy fra, slik at han kunne hvile seg litt. (Og i tilfelle du lurer: dyrene snuste nok litt på ham, men de så nok med en gang at han ikke var mat!)

Like ved Betlehem var det noen gjetere som passet på sauene og geitene sine. Plutselig skvatt de til – og det gjorde nok sauene og geitene også. Særlig sauene, for sauer er jo så lettskremte. Og de hadde god grunn til å bli overrasket, for det ble med ett kjempelyst rundt dem, det var som om hele solen hadde falt ned fra himmelen. Men det var ikke solen som hadde falt ned – heldigvis, for det hadde blitt fryktelig varmt. Men det de så, var minst like uvanlig som om solen hadde falt ned. For rett foran dem stod det en diger engel! Og det var ikke dagligkost, selv ikke på denne tiden.

Gjeterne ble derfor ganske redde. Engelen var både stor og lysende, og ingen kunne vite hva en så stor lysende engel kunne være istand til. Men engelen sa at de ikke skulle være redde, for Gud hadde sendt den ned på jorden for å fortelle dem noe fint. Engelen fortalte om barnet. Dette barnet skal frelse menneskene fra alt som er vondt.

Gjeterne var ikke helt sikre på hva engelen kunne mene med dette, det er nemmlig mye som kan være vondt: det er vondt å ha tannpine, det er vondt å være fattig, det er vondt når noen erter. Hvordan kunne det lille barnet hjelpe dem med alt dette? Men man spør ikke engler om slikt, særlig ikke når de er så store og lysende som denne!
Og engelen sa flere vanskelige ting. Den sa at det lille barnet var Kristus; det vil si at det var herren deres. Og så sa den at grunnen til at barnet ble født akkurat i Betlehem (David med harpa bodd her også engang), var at det lille barnet skulle bli en stor konge, hvordan kunne det bli sterkere enn selveste keiser Augustus?
Med ett var det fullt av engler rundt gjeterne. Og så sang de – akkurat slik engler pleier å synge. De sang:«Ære være Gud i det høyeste og fred på jorden, blant mennesker som har Guds velbehag!»

Og selv om engelen ikke hadde gitt dem noen adresse, klarte de å finne både Maria og Josef og det lille barnet som lå i krybben.
Hvordan kunne den store vakre engelen si at denne fattige lille gutten, som ikke engang var født i et ordentlig hus, skulle være deres herre og frelse menneskene fra alt vondt? Men Maria, mammaen hans, hun tenkte på hjertet sitt og tenkte godt. Gjeterne skjønte at engelen snakket fakta.

Da den lille gutten var åtte dager gammel, fikk han navnet Jesus. Det hadde nemlig Gud bestemt. For Maria, mammaen hans, hadde også hatt besøk av en stor og vakker engel med et budskap fra Gud. Jammen godt det fantes engler!

What to say?

2008-12-14T22:33:00.005+01:00

Eg e ganske opptatt disse dagane...men eg lika det!
Det e vel kanskje nesten alltid sånn det e opp mot juletider?...eller lura eg deg med orda mine no? Faktisk så e det berre 9 daga til julafta!
God jul alle sammen! Null stress joggedress!

Panikken som tok overhand

2008-12-12T19:43:00.004+01:00

Underernært på søvn som eg va, fekk eg ein utrulig god ide: å gå å legge meg ei lita stund. Ein time seinare ringte klokka på mobilen. Eg hadde panikk, dels fordi det var so utrulig varmt på rommet at eg nesten måtte henge ut vinduet for å få oksygen, og dels fordi eg ikkje kunne finne adventskalendere min som eg fekk av KjellBjartmann og Asbjørn. Eg leita under skrivebordet, bak nåkken kasse som e på rommet, under senga, - ja faktisk overalt!! Heilt til det gjekk opp for meg ka eg egentlig dreiv med, med andre ord, heilt til eg våkna, eg hadde panikk i ein søvnaktigvåken tilstand.
Egentlig visste eg det, adventskalenderen vart kasta for lenge sida då den allerede fortalte meg 4. desember at julafta var over, og då var det ikkje vitsen i å ha den kalenderen meir...lurerier heile greia! Du kan jo aldri være heilt sikker på at det e nåkke bak alle lukene, så da må du åpne dei opp for å forsikre deg om at det faktisk er nåke inni lukene på kalenderen, derfor må dei åpnast. Når du har åpna opp luka(-ene) så veit du jo at det er sjokolade der, og då kan du like så godt berre ete dei opp sånn at ikkje det kjeme fluge å legge egg på dei...

Snø Snø Snø eller ikkje?

2008-12-12T05:48:00.005+01:00

10 tips til ka du kunne har gjort om det hadde vore snø ute (hadde det vore snø inne trur eg du hadde vore travelt opptatt med å få den ut...) Nr 11 er ikkje med i summen antall tips då nr 11 blir rekna som et uakseptabelt valg

1. Rent på akebrett og prøvd å treffe et tre
2. Laga en snømann med potetnase, gulerot arma og ærtete auge. Ein grønnsak-mann.
3. Rulla nedover ein bratt bakke og prøvd å blitt ein snøball type XL
4. Stått opp før alle andre og kosta av bilane på parkeringsplassen, spring om bilalarmen går av, for da blir folk bare sinte midt i den gode gjerninga!
5. Stått opp før alle og tatt snøen fra parkeringsplassen ned til eit kvitt langt hus med ca 15 beboara og dumpa den framfor inngangsdøra sånn at alle vart glade for all snøen som var komt, alle elska jo snøen! Åhh SNØØØØ, I Love You!
6. Spist snø, det er så kjedelig å drikke vatn i samme form heile tida
7. Gått til legen og fått makkekur (makk i snøen e ei myte, men om du skulle være så uheldig å spise snø med fuglebæsj m/makk i, just in case liksom...Makk trenge då altså ikkje å være den typiske meitemarken, som ingen fortalte meg når eg var liten..)
8. Tømt juice i snøen ein plass, gått tilbake dit du var sammen med ein god venn og spist snøen (husk kart og kompass). NB: spis aldri andre sin juice-snø.
9. Slutt å bruk penga på sminke, ta jentene sine pudderboksa og gi dei ei god dose med puddersnø i staden. Natur produkter er dei beste seiast det!
10. Ta på deg kvite klede, ta ei gulerot i munnen, en feiekost i handa og ei bøtte på hodet, still deg litt utenfor stien rundt mosvannet og rop God Jul til folk (gulerot må ikkje tyggast før du ropa ditta ut, da blir det fort lokal snøstorm der du står, om du greie å stå i det heile tatt) Anbefalast å gjere når det er lyst ute.
11. Ta julevasken...(er du ute i staden sleppe du å vaske for da blir det ikkje skittent inne).

Det som eg føla eg sitte igjen med etter ditta innlegget her e faktisk nettopp det at eg kjenne eg e irritert på at gullerot berre skrivast med ein "L"...gulerot!?

Om motivasjon

2008-12-10T21:05:00.000+01:00

To nattevakte på rad og jobbintervju etter den siste vakta. Eit av dei spørsmåla dei spurte meg var kor motivert eg var for å få dinna jobben her. Herligfred, her er eg nettopp ferdig med ei nattevakt, og så spør dei kor gira eg er på dinna jobben her?!?? Eg e driiit trøtt, auga svir og kroppen e rastlaus...Akkurat der og da dreit eg i om eg kom til å få dinna jobben så lenge eg fekk gå heim og sove...det var altså ikkje svaret mitt på intervjuet.

2008-12-10T11:27:00.002+01:00

Jupps, eg vart då fortalt at eg skulle ta å legge ut ei liste på 5 ting eg er avhengig av. Eg har nett gått av nattevakt og e ikkje i stand til å tenke. MEN, rett og slett som det var og er så begynte eg å tenke, faktisk. Etter 3 år på sjukepleien e det i allefall ein ting som sitte igjen, navnet Maslow. Den humanistiske psykologen utvikla ein behovspyramide som han meinte alle menneske må stimulerast på, og klatre oppover på trinna, og antall nivå er 5. Passa meg supert akkurat no. Etter hans meining e eg avhengig av desse 5 tinga:
1. Fysiske behov
2. Sikkerhet
3. Sosiale behov
4. Påskjønnelse
5. Selvrealisering
Joda, vi kjøpe dinna. Ha ein fin dag du der framfor skjermen, og ta deg en tur ut!!!!

sagt på jobben...

2008-12-07T04:27:00.000+01:00

Kaoset hadde roa seg på avdelinga då klokka vart 0200
Eg og min kollega sto på kjøkkenet og laga oss litt mat då ho plutselig avbraut meg midt i ei setning og sa:
"No veit eg ken du likna på...du likna på ho der modellen..."
..du store tenkte eg, og kjente eg vart litt smigra...heilt til ho fullførte setninga:
"ho der som bruka så masse dop!"

Joda, takk skal du ha. Vi jobba alle for at arbeidsmiljøet skal bli bedre! hehe

Litt om melka

2008-12-05T01:29:00.002+01:00

Et lite utdrag frå mi lillesøster:
melk.min favorittdrikk er faktisk melk, ja.
men smaker den egentlig godt??
hva smaker den?? den smaker jo.... næh... jeg vet ikke.vann kanskje..
og hva lukter den? når man lukter nedi kartongen lukter den pyton. men når vi lukter den når vi har hatt den oppi glasset, lukter den melk...altså ku.
det er litt ekkelt synest jeg å tenke på at melka kommer fra kuas mage:P
Enkelt og greitt.

Symptom: ørken auge

2008-12-05T01:09:00.002+01:00

4 tima med søvn før ein skal på dagvakt og sårkurs+middag med jobben kan ikkje være ein bra kombinasjon...eller?
Dagvakta vart omsider ferdig, og eg fekk knappe 2 timar heime før eg skulle avgårde til sjukehuset på kurs igjen. Fortsatt våken. Ditta her skulle gå bra, 4 tima med søvn skal ikkje slå meg ut. Vi satte oss ned i ein sofa som med tida viste seg å bli utrulig behagelig å sitte i. Foredragsholdaren skulle bruke powerpoint og aldri før har eg kjent at skjermen har avgitt så masse stråling som traff meg som nåler i augene. Egentlig var det ganske bra at han dempa lyset i taket, men innersinne og ytterst i auge visste eg at ditta her ikkje kunne love bra for framtida på kurset. Og det gjorde det heller ikkje. Augene vart tunge, og eg kjente det vart vanskelig å blunke. Om eg var så heldig å få augene opp frå blunken såg eg dugg og hadde dobbeltsyn. Ikkje bra diagnose!
Endå kunne eg høre kan han sa...nei, forresten eg såg munnen bevege seg og eg tok meg sjølv i å sitte å nikke til det han sa uten at eg har det minste peiling om kass type bandasje fyren prata om...Men NO høyrar eg etter...i allefall dei første og dei siste orda i setninga...En kaffi og en banan gjorde susen, eg såg rett og slett rusen ut der eg sat bakerst i sofaen med pupilla som nesten gjekk utenfor augevippene...joda tida som student e heldigvis over, og det e vi alle mann glade for!

God jul?

2008-11-29T18:18:00.006+01:00

Dagen starta med at eg våkna i panikk då eg hadde gløymt å trykke inn alarmen på klokka. Eg var rett og slett så trøytt då klokka ringte første gongen at eg bare rakk å trykke inn dei to første tala på klokka...lurt!
I racerbilfart fekk eg trødd meg innover til cafeen der eg skulle starte dagen med ein stk kopp julekaffi med godt selskap. Jess eg kom meg fram, og vi hadde det veldig trivelig, men med eitt var det som om vi var langt inne i eventyrland. For plutselig var "HeksaHvit" der, ho fra Narnia! Wæææ, no laga ho oss om til stein tenkte eg og lurte på om eg skulle kaste meg ned på golvet for å søke dekning, men eg fant ut at eg skulle sitte heilt stille for å prøve å unngå å dra oppmerksomhet mot meg. Etter eg hadde sett litt på ho, og panikken hadde sleppt taket i kroppen min, slappa også musklane i øregangane av sånn at det på ny kunne komme lyd inn i øret, la eg merke til at det var ei type "juledame" i wannabe HeksaHvit kjole. Eg var no litt redd, og kanskje mest flau og prøvde å drikke litt av den kalde kaffien min...heldigvis gjekk ho.
Like etter det var over kom den avskyelige snømannen og tvingte oss til å ete Marshmellows, eg turte ikkje sjå på han. Han var så stor og skummel. Musklane i ørekanalen var igjen så anspente at lyden ikkje slapp inn, men da han såg på meg hørte eg han sa etteller anna med ein fryseboks! Hadde han tenkt å stenge meg inn i ein fryseboks? Sette hengelås på og rømme landet? Hjelpe meg. Hadde ikkje kaffien vore kald så hadde eg kasta den på han i håp om at han skulle smelte...men eg var paralysert, klarte ikkje gjer nåke anna enn å rødme. Tida var blitt masse, og misforstå meg rett når eg seie at eg var litt letta då vi skulle bryte opp og kome oss vekk frå senteret...eg orka ikkje fleire sånne skikkelsa!!GOd jul sa HeksaHvit og den avskyelige snømannen, jadda, as if det blir ei god jul når ikkje folk for sove lenger om nettene!!!!

2008-11-26T01:54:00.003+01:00

I will indeed do what you have asked, for I look favorably on you, and I know you by name. I will make all my goodness pass before you, and I will call out my name, Yahweh, before you. For I will show mercy to anyone I choose, and I will show compassion to anyone I choose.

Svar fra Freia

2008-11-25T15:24:00.002+01:00

Svar på mailen som eg sendte til Freia ang NonStop:

Hei på deg og takk for henvendelsen. Jo du har rett, rød smaker bringebær, gul smaker siron, orange smaker appelsin og grøn smaker annanas, underlig nok viss man tenker farge... Brun og sort smaker kun sjokale og vanniljesukker.Disse NonStopen er de som har base i mørk sjokolade. Det vil si mørk sjokoladekjerne. Den andre som har melkesjokolade kjerne og andre farger smaker ikke forskjellig. Det er kanskje den det forveksles med?
Smaksprøver kan vi dessverre ikke sende.

Hmm det som egentlig e mest skuffande med ditta svaret her e faktisk ikkje det at dei ikkje sende ut smaksprøve...men det faktum at den røde visstnok skal smake bringebær og at den grønne skal smake ananas...eg e faktisk litt skuffa over at eg i det heile tatt sendte mailen når eg endelig finne ut at dei skal smake nåke som dei ikkje smaka som...

NonStop

2008-11-24T08:24:00.003+01:00

Rett og slett fordi eg har nåkke NonStop ståande på rommet, og fordi eg veit at så mange folk går i uvisshet, har eg skreve ein mail til Freia som tar opp eit kjent problem blant mange intetanande individ her rundt om kring i Norge...eg skal legge ut svar når det forekommer!

Kjære Kjære Freia sjokoladeproduserande fabrikk!!

Nå tror jeg faktisk tiden er inne for litt rådgivning fra ekte sjokoladefolk!
Håper dere kan hjelpe meg når jeg legger frem innholdet i denne mailen.

Her skal dere høre: Etter mange diskusjoner og påfølgende frustrasjon blant meg og folk i nærmiljøet, måtte jeg ty til faglig hjelp. Diskusjonen gjelder rundt den geniale NonStop'en.

De såkalte "sjokoladekjennerne" i miljøet rundt meg påstår at NonStop'en ikke smaker noe forskjellig selv om de har ulik farge.
Jeg, som er en sjokoladekjenner på høgt nivå, og har godt utviklede smaksløker kjenner godt at NonStop'en har forskjellige smaker. Min favoritt: rød og grønn!! Namnamnam, mens den brune ikke er fult så god. Men det ender somregel (alltid) opp med at jeg spiser denne også.

Så mitt spm er kortfortalt:
Er det forskjellige smaker på NonStop?
Kan jeg få tilstendt 6-7-8 pakker slik at jeg kan bevise for de såkalte "sjokoladkjennerne" at jeg har rett? (eller kanskje jeg spiser dem alle selv...)

Tusen takk for hjelpen alle mann og piker og damer og herrer!

Mvh.

Marita Runde
Stavanger

Nattevaktlivet

2008-11-24T08:11:00.003+01:00

Åh, no har eg jobba siste nattavakta på ei stund, no skal eg nyte et "normalt" liv i ca 1 veke før eg skal på neste vakt.

Livet mitt som nattevakt:
2145-0730 jobb
0730-0800 gåtur heim
0800-0830 slappe av før søv
0830-1559 søvn
1559-1601 WÆæææÆÆ panikken inntar meg då klokka ringe
1601-1615 prøva å få til å sjå våken ut
1615-1630 har gitt opp forsøket på å sjå våken ut
1630-1700 mat og melk
1700-2100 et ønske om å være sosial, MEN må sjå på klokka heiletida...e kl 21 no?
2100-2130 gåtur til jobben
2130-2145 skifte til uniform og bli klar til rapporten

jess ditta her e mitt liv som nattevakt. Jeey. Men jobben e hærlige greier!

Kile

2008-11-19T01:24:00.000+01:00

I dag kjørte eg og Gunhild forbi Kile, så då måtte vi rett og slett stoppe og gjere nettopp det - kile kvarandre. For første gong i livet kan eg vel bokstavelig talt sei; "been there, done that!"

Norges verste veg

2008-11-18T16:40:00.005+01:00

Eg og Gunhild har det privilegiet å oppleve masse forskjellig sammen. Som foreksempel i dag har vi kjøyrt på norges verste veg sammen! Olden-Innvik, riksveg 60. Jada gjett om vi takla det bra da!! Eg, sjåføren, takla det meste av utfordringa - ingenting e umulig har eg hørt rykte om!! Og det trur eg på =0)

100 daga

2008-11-18T16:25:00.005+01:00

Endelig har eg fått komt meg tilbake til Ålesund og møtt mine kjære kjære flotte venna! Åh kor eg har savna dei alle sammen, nåke som eg kjente ekstra godt når eg såg dei igjen! Når vi hadde mingla ei lita stund på høgskulen og ete litt der, så sa dissa folka at dei hadde kake til meg heime med ei av dei. Eg trudde dei tulla og vart med dei småskeptisk (små=veldi) som eg va. Dei var alle litt fulle av flir, kanskje mest fordi eg var så skeptisk, men vi kom oss opp i leiligheta der dei fekk dradd ei kakeeske ut av kjøleskapet. Ei form for avansert bakerieske, som inneholdt ei kake som lukta veldig godt. Eg satte skeia i kaka og venta diskre til dei andre hadde ete av den først, så kunne eg smake.
Wow, faktisk så hadde dei kjøpt ei 100-dagers kake til meg, og dei hadde ikkje gjort nåke med den, kaka var "normal"!! Eg vart så gla eg! Snille folka! Berre synd at besøket vart så kort, men neste gong skal vi ha masse tid sammen, då e det tid for "marita laga middag til dokke ei heil veke"!! Heheh berre gled dokke :)
(eg trenge øvinga)

Besøk frå Oslo

2008-11-10T18:43:00.000+01:00

I dag fekk eg besøk av ho Hanne, kjære Hanne. Vi to e ein bra match! Hanne og meg. Vi to. Eg og ho altså.
Dagen begynte med ein kaffi i den fargesprakande gata midt i Stavanger city, og siden koffein har ein oppkvikkande virkning var det nettopp ditta her som skjedde med oss. Ideane myldra fram for kva vi skulle fordrive dagen med, og faktisk så fordreiv (?) vi dagen på ein utrulig bra måte! Etter evig mange skritt i byen fant vi ut at vi hadde bidratt med nok nedsliting av brusteinen, og traska heimover.
Husmorobjekta imponerte med heimelaga pizza som vart ufattelig god. Vi hadde hakka nåke løk til pizzaen, og eg var litt forkjøla sånn at nasa rannt litt - det hadde nesten igenting å gjere med det at vi såg "Walk the line" som satte igang dinna væskeutskillinga frå haudet...Når filmen vart ferdig og augene fekk tørka seg litt la vi merke til at det var stjerneklart ute, så då måtte vi rett og slett ta oss ein liten midnattstur. Turen gjekk opp på Ullahaugstårenet der vi sto å speida utover byen (eg trur det var byen vi såg på) i ei god stund.

Mirjam og Tanja

2008-11-03T17:01:00.007+01:00

Mirjam bestemte seg for å kle ut hunden sin...då må selfølgelig alt undertøy også på...

æsj...kor utrulig nasty!

Stakkars Tanja...ser ut som ho drite...drit stygt!

Oki, ditta her måtte eg rett og slett berre ta å publisere på web'en! Sjå på ditta her då!
....Eg LER!!! Men det er jo sånn folka gjer med hundane sine no då...kanskje eg skal kjøpe ei barnevogn sånn at ho kan fare på trilletur med hunden også? Såg faktisk på tv at det finst "barnevogn" for hundar no....verden e gal folkens!

Turnusmøte

2008-11-03T16:50:00.003+01:00

I dag blir det avgjort, ken som skal jobbe på julafta...ojojojoj ditta her blir artig (eller ikkje) å sjå !
Den stygge mistanken min seie at eg ikkje kjem til å glede meg så masse...menmen då får eg kanskje feire jul i Kr.Sand med slekta for første gong...eller kanskje feire jul heilt aleine?

Morgenstund har gull i munn

2008-10-30T08:26:00.003+01:00

Klokka rakk å bli så mykje (!) som 0659 da eg våkna. Det vil sei at klokka var 2 tima mindre enn då eg egentlig hadde tenkt å stå opp. Kun 5 tima søvn. Lysvåken. Heilt stille, mørkt, men neida eg var våken. Typisk, spesielt når eg har fri. Så då må ein berre gjere det beste ut av det...positivisme:

Eg våkna i allefall
Ein god frukost e eten, ferdig med det første "programmet" på dagen
Teen rakk faktisk å bli kald før eg drakk den, dvs ingen brannsår i eller rundt munnen
Morgensola ser utrulig bra ut i dag! Jess, det er faktisk sol
Andre som bur her har forsove seg, det har ikkje eg...mohahaha
Eg har for første gong tatt fotbad kl 0800, og har derfor "svømmehud" no. Gakk gakk
Eg rakk å sette eit ansikt på søppelmannen som bråka kvar torsdagsmrorgen- endelig.
For første gong etter sommaren så har eg sett rim på bakken og på bilen, jeey
Eg skal ut å jogge straks - får rykte på meg for å være ekstremt sporty
Dagen har starta med utrulig digg lovsang, og det skal den fortsette å bli fylt med
Dinna dagen her blir bra!!

God morgen Norge!

2008-10-28T06:10:00.003+01:00

Det å ha god tid om morgenen e utrulig deilig. Men stadig så kræsjar det med behovet om å få sove lengst mulig, og eg kan vel egentlig innrømme at det ikkje er så ofte at eg faktisk har så god tid om morgenen. No e klokka 06:11, eg e lys våken. Faktisk så var eg lysvåken når klokka var 05:00. Så da sto eg opp. Overernært på søvn. No har eg ete ein god frukost, drukke ein kopp med tea, kledd på meg, og fått stappa alt håret opp i ein hårstrikk. No venta eg berre på at klokka skal bli 06:55 sånn at eg kan sykkle til jobb..tralllallaa *tromme med fingrane*...faktisk ganske kjedelig å vente. Oki, så er det ikkje så artig å ha SÅ god tid...Ha ein god dag alle sammen!

Dugnad?

2008-10-25T20:36:00.002+02:00

I dag skal eg jobbe den nattevakta som kanskje er mest frykta av alle?? I natt skal faktisk klokka stillast ein time tilbake!! Og alt ditta her skal skje på bekostning av meg! Stakkars meg! En heil time ekstra, 60 minutt, 4 kvarter, 2 halve timar, 2o minutt x 3, 3600 sekund - uten betaling, ein time som berre "forsvinna" på lønnsslippen!!
Ditta kjem til å bli ei heilt galen vakt! På gjensyn folks!

FrittVilt?

2008-10-25T20:24:00.004+02:00

Når eg va på nattevakt i natt skal eg jammen sei deg det at eg angra på at eg hadde sett FrittVilt II. Når eg kom til sjukehuset såg eg at det var ganske mørkt overalt egentlig, faktisk så lurte eg på om sjukehuset var nedlagt - nesten iallefall, nesten som et nedlagt gammalt hotell langt oppe på fjellet der ingen hadde vore på leeenge leeenge, heilt til nåken datt på snowboard og braut foten.
Men eg kom meg opp på avdelinga, og då for strømmen. Alt vart svart. Augene vart sperra opp sånn at eg kjente at eg nesten fekk strekkmerke på pupillen, men heldigvis var det ikkje lenge eg måtte stå slik, for etter litt vart reserve aggregatet kobla på. Ditta her gjentok seg faktisk ganske mange gonga, og det einaste eg greidde å tenke på var at FrittVilt vart filma frå eit sjukehus, og at strømmen også plutselig gikk der også, reserve aggregatet vart kobla til..osvosv. Men modige meg lot ikkje ditta her sette ein stoppar på at pasientane skulle få den hjelpa dei trengte....eg e ein helt!!!

Fritids-syssel

2008-10-24T05:18:00.005+02:00

Siden dei fleste av folka her skulle opp tidlig neste morgen, var det atter engang eg og Marthe som vart sittande igjen i stova. Dinna gongen her tok vi ein kveldstur til Essoen kl 0300 for å kjøpe oss sjokomelk. Mmm dei to første slurkane var hærlige, så skulle eg fikse litt på jakka, så då satt eg den oppå rekkverket på ei bru. Jakka vart fiksa og eg skulle gripe etter sjokomelken då plutseli et vindkast drog den med seg ned langt langt ned på bakken. Typisk.
Vi fortsatte å gå og kom oss tilbake til "heimen" vår. Siden klokka var blitt over midnatt og over etter-middnatt fant vi ut at vi skulle ta å tulle litt med resten av beboarane. Det naturlige valget falt på å knytte sammen alle skoa som sto ute i gangen og henge dei opp i stova. I tillegg fant vi ut at vi skulle rydde uteområdet for litt blad, så då tok vi og laga til ein stor dunge med blad rett innafor inngangsdøra. Vi hadde det kjempe kjekt og investerte faktisk ein god del av tida vår på å få eit vellykka prosjekt. Du kan no berre sjå på bildet sjølv og sjå om det ser vellykka ut? Total antall sko som vart knytt sammen til ei laaaang tung remse var 43 stk...
Åhh god morgen alle dokke som sove litt forlenge og som skal rekke en buss?? Unnskyld!

"Gallamiddagen"

2008-10-24T05:01:00.003+02:00

Dagen var endå ung da Ingjerd og eg gjekk mot Prixen for å handle inn til den storslagne gallamiddagen som skulle halde sted kl 1800 samme dag. Vi merka fort at vi var et bra team og handlinga gjekk unna med ein fei. Timane gjekk fort og nesten med eitt så var klokka blitt 1800. Vi hadde då fått laga til stroganoffgryte med heimelaga potetstappe, fått hjelp til å pynte bord og finstasen hadde komt på, faktisk så såg ditta her ut til å bli ein riktig så koselig kveld. Og det vart det. Herrenestale vart holdt av Marthe, og kvinnenestale vart holdt av Håkon - imponerande av dei begge to siden dei tok den ganske på sparket!
Etter vi hadde pressa i oss meir enn nok is m/masse tilbehør vart musikken skrudd på veldig høgt og alle sine danseføtter begynte å bevege seg ganske så heftig. Om det var ein kombinasjon av enten sukkersjokk eller mangel på søvn er det ingen som riktig veit enda - men ville tilstanda vart det uansett. Sjølv om det er alkoholforbud på ditta huset her så kan eg vel egentlig tru at dei fleste som gjekk forbi stuevinduet vårt den kvelden måtte begynne å lure på kass rølpefest som vi holdt...Kvelden vart med andre ord ein suksess! Masse latter, mooves, grooves og alt som er viktige i kvardagen vart tatt igjen for den tida som har gått, og blitt lada opp ei tid framover, med kun is-tea innabords!

Gallamiddag på hybelhuset

2008-10-22T05:48:00.004+02:00

Klokka nærma seg 0400 norsk tid på hybelhuset, og verken Marthe eller Marita var i særlig stemning til å sove. Så då falt det naturlige valget på å gå ut i natteslufta og ta ein spasertur rundt Mosvannet. Koselig. Stjerneklart, måneskinn og litt vind, dei to M'ane tur - ditta her e bra. Joda, riktig nok gjekk vi og snudde oss kvart 2.sekund og speida villt ned mot grøftekantene og det høge gras-buske-tre-opplegget i frykt for at vi skulle møte på nåkken skumle folk eller kanskje til og med villdyr som rotter, ender og svaner. Men siden eg og Marthe e super sterke og modige så skjedde det ingenting skummelt, bortsett frå dei skumle kvakka til endene i vatnet.
Klokka vart nærmare 0500 då vi kom tilbake, friske og opplagte. No e klokka snart blitt morgen, og då e det på tide å legge seg for å prøve å sove, kanskje det lykkast dinna gongen?

I måra skal dinna jenta her planlegge ein gallamiddag på hybelhuset på torsdag for å lage til litt koselig stemning, det må til! Joda til dinna overdådige formelle aften så e det faktisk kleskode, type kjole og dress, helst overpynting. Langbord, kvit duk og levande lys! Åhh ka koselig!

Her e då altså menyen:
Appetittvekkar: Gledens Herre vær vår gjest!
Forrett: Gryterett og ris
Hovudrett: Gryterett og ris
Dessert: Is, peanøtter, banan og NonStop

Bra initiativ? Ohh jeah! Ditta her blir bra peeps!! Eg føla meg som ei husmor - og eg lika det:)

Det å ha sykkel

2008-10-21T01:41:00.005+02:00

Ettersom eg har hatt lappen og ein storslagen Sierra i 4 år, kjenner dinna jenta her på seg at det faktisk ikkje er så gale som eg trudde å være uten bil. Det med å kome seg fram og tilbake på ein framand plass kan faktisk være ganske så skummelt, det tok faktisk lenge før eg satt meg på bussen her i Stavanger, 2 mnd faktisk, rett og slett fordi at frykta for at eg skulle sette meg på feil buss var umåtelig stor, og dels fordi eg ikkje har hatt behov for å ta buss! Men eg tok bussen for første gong for ei veke sida, og det gjekk jo fint - hurra for meg! Men buss e liksom ikkje heilt meg, det er så travelt å være avhengig av å rekke den kombinert med at eg alltid somregel pleie å være litt forseint ute...eg bestemte meg heller for å investere i ein sykkel. No fortida går nåke av tida mi med på å kome meg til å frå jobb - på sykkel. Og det kan jo faktisk være eit prosjekt i seg sjølv, i allefall nåkken av dagane, no skal du høyre;

Dyra som helde til i Stavanger e faktisk ikkje som alle andre dyr rundt om kring i ditta vott liknande landet også kalt Norge, dyra i Stavanger e galne!! Måkene, eller måsene e ultra teite. Dei står midt i vegen og glana på deg når du sykla i mot dei, faktisk så er det eg som må styre unna dei så eg ikkje treffe dei med den fine blå sykkelen min med 21 gir! Ein morgen bestemte eg meg faktisk for å sikte på ei måke og sjå om den flytta seg, men den gjekk berre to tre måseskritt bortover vegen, eg vart skuffa over at den ikkje flaug vekk! Dagen etter var det ein heil koloni med kvite måkefuglar som sto på fotballbana. Som barn flest så syns eg faktisk det er artig å springe inn mot ein flokk fuglar å få dei til å fly alle sammen, så eg sykla i mot dei med STOR fart! Men til min store skuffelse så var det kun dei som eg virkelig hadde truffe som flytta seg, det var berre 10 av fuglane som letta, faktisk så letta eg nesten sjølv også då eg holdt på å bli kasta ut av sykkelen då eg måtte bråbremse før eg traff den eine måka...orka liksom ikkje å plukke nebb og fjør i frå sykkelen...
Ein anna dag så sprang det plutselig eit piggsvin rett ut på vegen framfor sykkelen min når eg dreiv å trødde som ein gal i nedover bakke...heldigvis punkterte verken sykkelen eller piggsvinet. Her i Stavanger e det veldig spennande å legge ut på sykkeltur som du sikker kan sjå, aldri godt å sei ka som møte deg i DIN veg!

Eg tenke at eg tenke på tenking

2008-10-19T08:37:00.006+02:00

1 nattevakt igjen. Har vore masse jobbing og derav rangling no den siste veka, kjenna at eg e sliten og at eg trenge nåkken daga med kvile. Daga som skal bli fylt med ingenting, eller jo forresten, eg skal jogge masse, masse! Super spreke Rogaland-Marita som klara å koble av sjølv om ho nesten ikkje greie å puste pga dårlig kondis - men det e hærligt. Energi og en bra sliten-følelse på en gang - najs. Bare meg, joggeskoa, haustfargane, nåkken andre joggefolk og joggeskoa deira, og Gud. Hærlig kombinasjon! Springe fort, kjempe fort, vind i håret, kald og varm i ansiktet på samme tid, komme inn i huset og få panikk fordi det er ALT for varmt inne, dusje, legge meg ned på senga og berre sjå opp i taket mens eg tenke....ja, tenking e bra, det kan være bra i allefall.
Eg har masse tanka...kanskje litt for masse tanka? Hmm...men dei må tenkast, og tenkast på. Tanka e rart, men det e vel kanskje ein grunn til at vi har nettopp den tanken som vi tenke på? Så må vi begynne å tenke på koffer vi tenke på den tanken, og koffer den tanken e der i tankane våra...av og til så tenke eg at eg ikkje gidde å tenke, men så må eg tenke på at det var ein dum tanke. For tenking er ein bra ting, trur eg, stortsett, for det får deg til å tenke over ting. Eg tenke masse. Tenke - for eit utrulig rart ord forresten. No gidde eg ikkje tenke meir, no skal eg sove.

When Heaven Invades Earth

2008-10-17T19:34:00.002+02:00

Just started to read a book named”When Heaven invades earth” by Bill Johnson. I’ll give you a short summary of the first part of the first chapter. This book seems so great, that I recommend you to buy it….I would also recommend you to read it if you buy it...
Chapter two: Commission Restored
Jesus could not heal the sick. Neither could He deliver the tormented from demons or raise the dead. Jesus Christ said of Himself, “The Son can do nothing”. He performed miracles, wonders and signs, as a man in right relationship to God…not as God. If He performed miracles because He was God, then they would be unattainable for us. But if He did them as man, I am responsible to pursue His lifestyle.
The distinctions of His humanity:
-He had no sin to separate Him from the Father.
-He was dependent on the power of the Holy Spirit working through Him.
The distinctions of our humanity:
-We are sinners cleansed by the blood of Jesus. He has dealt with the power and effect of sin for all who believe. Nothing now separates us from the Father. One unsettled issue remains…
-how dependent on the Holy Spirit are we willing to live?
The Original Commission
Man was created in the image of God and placed in the Garden of Eden. Outside of that garden it was a different story. It was without the order and blessing contained within and was in great need of the touch of God’s delegated one – Adam.
It was Gods intention that as Adam and Ever bore more children, who also lived under God’s rule, they would be extending the boundaries of His garden through the simplicity of their devotion to Him. The greater the number of people in right relationships to God, the greater the impact of their leadership. But it wasn’t a perfect universe. Satan had rebelled and had been cast out of heaven, and he and his crew took dominion of the earth. The rest of the planet needed to be subdued – it was under the influence of darkness. God could have destroyed the evil and his host, but instead He chose to defeat darkness through His delegated authority – those made in His image who was lovers of God by choice.
A Romance Story
The Sovereign One placed us in charge of planet earth. “The heaven, even the heavens, are the LORD’S; but the earth He has given to the children of men”. Created in His image, for intimacy. The stage was set for all darkness to fall as man exercised His godly influence over creation. But instead, man fell.
Satan didn’t come into the Garden of Eden violently and take possession of Adam and Eve. He couldn’t. He had no dominion there. Since the keys of dominion over the planet, the devil would have to get his authority from them. He made Adam and Eve agree with him in opposition to God, thus empowering him. Through that agreement he is enable to kill, steal and destroy. Satan is empowered through man’s agreement even today. “You are the one’s slaves whom you obey”. All that Adam owned, including the title deed to the planet, became part of the devil’s spoil...

...

2008-10-16T17:11:00.003+02:00

Første nattevakta, av totalt fem, og eg kjenne eg e begynt å bli sjuk - flott! Only 4 more to go!
...great!

Fakta om mat

2008-10-12T13:34:00.002+02:00

...ei oppsummering frå www.dagbladet.no (Nynorsk versjon, litt i allefall !!

Kvifor e mjølka kvit? – det er vel eigentlig for at dei andre fargane ikkje hadde passa så bra…om den var brun hadde det vore vanskelig å skille den frå Nesquik, om den var svart kunne ein fått brannskade om ein forveksla den med kaffi koppen…Dagbladet påstår at det er ein kombinasjonen av kalsium og kasein (protein). Pluss at fløten i melka består av kvitt feitt. Dvs, jo kvitare mjølk, eks h-mjølk inneheld meir enn skummamjølk som er meir grå på fargen.

Kvifor gret vi når vi kuttar løk? – Eg gret aldri når eg kuttar løk, men jo tårene kan trille, men vi får stole på dagbladet… Du GRET fordi det produserast ein gass når ein skjære i løken, når den kjem i kontakt med augene startar kroppen sin naturlige reaksjon for å bli kvitt gassen – utskilling av væske, altså tårer. Ditta skjer ikkje om du kokar løken – for då har det alt komt så mykje vatn ut av krana at løken ikkje kreve meir av deg.

Kvifor det er hull i smultringen? – ellers hadde det jo ikkje vore så kjekt å ete smultring meinar eg, dessutan så er det litt kjedelig om alt må etast på nesten same måten som ei brødskive, men dagbladet seier at den ikkje ville blitt kokt skikkelig om det ikkje var hull i den…

Kvifor heiter det hamburger når det ikkje er ”ham” (skinke) i den? – det hadde vore litt rart om hamburger heitte nåke anna, for eksempel ”flat kjøttkake extended version” , dessutan så trur eg ikkje at alle dei som går ut på byen i seine nattetimar hadde klart å bestilt det. Dagbladet seier at grunnen er fordi at dei første hamburgerane vart laga i Hamburg som ligg i Tyskland.

Non Stop: akkurat no skjønnar eg koffer Non Stop har fått navnet det har, for dagbladet seie at det tar 45 timar å lage ein Non Stop!!! Den må faktisk dekkast av 60 lag med sykkerlake, der 30 av dessa laga inneheld farge!

Egg og høne-fakta: har du eit egg i romtemperatur ein dag, så blir det like ”gammalt” som om du hadde det ei veke i kjøleskap. Det er derfor eg alltid kjøpar egg der det står ”alltid ferske gårdsegg”, då slepp eg at dei blir gamle.
Dei eldste høne-mødrene er ganske produktive, og legg ett eller fleire egg med 2 plommer i løpet av karriera si. Medan ung hønene ofte ikkje gidde å produsere plomma i det heile tatt!!!! Men dei gjer ein bra innsats uansett, for det tar 24-26 timar å legge eit egg. Men dei har rett på ½ pause akkurat som oss mennesker, for det er det det tar mellom kvar egg-produksjon.

Brød: om du skal kjøpe eit grovt brød er det lurt av deg å sjå på kva som er den første ingrediense…e det kveitemjøl så er altså ikkje brødet grovt. Mange brødprodusentar lyg når dei seier at det er eit grovbrød når det eigentlig ikkje er eit grovbrød, men berre ein kopi.

Fisk: om ein ikkje ete feit fisk til middag x2 pr.veke, eller ete feit fisk som pålegg kvar dag, så må ein ta tilskudd av omega 3. Eg har lært av mamma at ein ikkje skal drive å ”ta”, det er ikkje fint. Ikkje ta Omega3. Spør heller om du kan få lov.

?? Mi største bekymring ??

2008-10-09T19:02:00.002+02:00

Eg har faktisk tenkt litt sida i går...mi største bekymring? Hmm det e faktisk ikkje det at Stavanger er ein av dei plassane som blir sist vist på værmeldinga...det e faktisk ikkje det!
Mi største bekymring e kordan juleturnusen blir lagt opp! Ojoj, det blir spennande å sjå. Syns eg ser for meg meg sjølv på hybelen; "god jul til deg sjølv Marita".
Åh, eg håpa eg sleppe å feire jul aleine...kan no alltids ta turen til Kr.Sand til all slekta der, men ja, eg jobba no natt sånn at det begrensa litt kordan eg kan reise og kor masse "skikkelig" julefeiring det blir. Ojojojoj. Jaja, tida får vise ka som skjer, jul blir det no i allefall.

Mi største bekymring?

2008-10-07T09:34:00.004+02:00

Har vore på nattevakt i natt og når eg kjem heim frå vakta så må eg berre sette meg ned for å slappe av litt før eg går å kasta haude på puta. I den anledning så laga eg meg litt frukost og drakk opp halve kartongen med melk, og satt meg ned for å sjå på nyhetene...masse rart som skjer, og eg må sei at eg ikkje orka å følge med på kva som vart sagt, men det var noko om budsjett, rente og børsen og Kristin Halvorsen. Eg føla meg så voksen når eg ser på nyhetene, så det kan no ikkje skade å sjå på dei fordi om eg ikkje følge med?
Så var tida komen for værmeldinga...åhh du store mi tid, det er litt kjipt å bu i Stavanger nettopp av den grunn for at værmeldinga kjeme ikkje før heilt til slutt i sendinga...Eg delte min frustrerte tanke med ein fyr som bur her..han berre lo, og lurte på om det var mi største bekyrmring, for i så fall så hadde eg eit fint liv. Og ja, eg har eit fint liv, for eg trur faktisk det der med værmeldings rekkefølga er ei av mi største bekymring for tida...hehe...Typisk at eg vart så opphengt i at Stavanger var den biten av Norges kartet som vart vist sist at eg ikkje fekk med meg kva vær det er meldt dei neste dagane....

Bolle i ovnen..

2008-10-06T20:05:00.002+02:00

Jo, eg har faktisk det. 31 velskapte boller kom til verden med 8 minutts mellomrom den 6.oktober 2008. Desverre er det to stk av det første kullet som ikkje sto til å redde, det er faktisk dei to som er på bildet... Dei 29 andre ser ut til å ha det ganske bra. Mor er sliten, men skal likevel snart på jobb for å kunne brødfø seg og sine.
Sjølv om dei små bollebarna er ganske så ferske her i dinna verden, må bollemor prioritere kven av bollebarna som skal få bli med på sjukehuset i dag...ho vil unødigt ta med seg alle då det er stor risiko for at dei pådrar seg e-coli bakteriar og andre slags snuskete bakterie typer...
(to be continued...)

sånn i forbifara

2008-10-06T00:46:00.003+02:00

Det svir, det svir skikkelig big time i augene mine! Eg e skikkelig sliten etter ei heilt fantastisk veke i Oslo sammen med familie og masse andre slags familiefolk. No sitte eg inne på rommet aleine, åh ka utrulig godt. Ingen som prata, berre lyden av touch-metoden, som faktisk e ganske irriterande, og litt smootching good music, åhhh hærlig! Faktisk så har eg for først gong i historia (sensasjonelt!!) so har eg ete pannekake til kveldsmat...og melk, i motsetning til den melka eg drakk tidligare i dag var dinna melka her uten klumpa og den var heller ikkje frå ei gammal ku...

Siden eg har vore i hovudstaden i ei veke so er det jo lagt godt til rette for at dinna jenta her og resten av familien greie å gjere litt rare ting, og det gjorde det jo selvfølgelig...ei lita kjapp oppdatering: eg har sleva på ei madrass medan eg søv, vi gjekk i 30 minutt for å finne Ekeberghallen som vist nok låg 6 minutt frå busstoppen vi gjekk av på, eg sov på rom med 4 stk der i blandt to stk som snorka like høgt som Glittertind, mamma og co var heilt på nære nippet til å komme forseint ombord i flyet...(gate are closing), og eg såg ein person som var så kjent at eg gjekk bort og helste, for så å finne ut at eg aldri har sett personen før - han berre likna på onkelen min- flaut!! Sånn går no dagane

Vaner

2008-10-06T00:14:00.000+02:00

Ein ting som er ganske rart med leir/konferanse/camping, tja, og faktisk skule og andre settinga også, er det at mennesket fort legg til seg vaner som dei slavisk følge, kanskje til og med uten å være klar over det sjølv...
Etter å har vore sammen med mange mange folk i ei veke så berre må eg skrive ned nokre av dei tinga eg har lagt merke til utav andre sine vaner:

- finn eit fast toalett som blir "ditt"
- dusj alltid i den samme dusjen
- stå alltid ved den vasken du gjer
- finn ut om du er sist eller først til å stå opp/legge deg, og hold det vedlike!
- sitt alltid ved det samme bordet til frukosten, helst nærme der du satt dagen før... det samme gjelde andre slags sitteplassa også...det kan faktisk sjå ut til at folk blir stressa om dei ikkje får sitte på dinna "faste" plassen sin...litt kjekt å sette seg på deira sine plassa for å sjå kor paffe dei blir når setet deira er opptatt...

2008-09-21T22:46:00.004+02:00

No begynne det øyeblikkelig ei ny veke. Ei ny veke der eg skal fokusere meir på det som er viktig for meg. I 10 daga framover skal eg kutte ut ting i livet mitt som tar masse av tida mi og som er viktige for meg. Koffer? Jo, fordi eg vil oppleve nåke meir, ved å ære og søke, fokusere og forandre. Jepps, det var det. Då skal eg gje deg ei oppdatering om ca 10 dagar. Inntil då, og etter det, så får du ha det riktig så fint så lenge - det skal eg :)

På djupt vatn?

2008-09-11T21:37:00.002+02:00

Av og til kan det virke som om eg er på djupt vatn. ”Kva i alle verdens namn og rike har eg gjort sida eg flytta til Stavanger?” var den tanken som slo meg hardast den første veka eg var her i byen.
Før eg flytta så var eg heilt sikker på at det ikkje kom til å bli nåkke vanskelig å flytte til ein ny plass, alt skulle gå på skinner frå begynnelsen av, eg hadde jo freden på at eg skulle hit. Før eg reiste kjente eg på ein utrulig fred og ro for å flytte hit til, og det gjer eg faktisk endå og. Men det som er så teit, er at so snart det ikkje går som ein sjølv har planlagt med ting, så begynne ein å tvile, faktisk på ting som ein veit er sanne og er rette. Åh, det er så teit det! Ein føler seg liten, og skuggen er so utrulig stor. Ein snur seg frå lyset og ser på skuggen. Stakkars meg!!!!
Kor e trua, tilliten, blitt av i sånne situasjona? Alt fokuset blir flytta på alt det trasige rundt ein, og ein gløymer kva planar som ligg føre. Men det er så godt å vite at ein har ein Gud som har omsorg for oss, kva meir treng vi?!Det er ein som ser, sjølv om ikkje du gjer det.

”Så står da disse tre - tro, håp og kjærlighet, og størst av dem er kjærligheten.

Foto: SteveBloom frå byutstillinga i Stavanger-2008

off, brannvarslaren igjen!

2008-09-11T21:10:00.000+02:00

Ja trur ikkje du at brannalarmen greidde å gå i dag då??? Og smarte meg som velgte seg sjølv ut til brannansvarlig. Klokka begynte å ringe og eg springe alt eg har inn i stova og tenkte berre "typisk, kor dum er du eigentlig som utnevnte deg sjølv til ditta her?!?". Frå før av hadde eg pugga kva eg skulle gjere når det begynte å ringe, men det hadde eg sjølvsagt gløymt no. Nokon hadde laga mat på kjøkkenet, eller tja prøvd kan vi vel seie. Eg fekk tasta inn 110 på mobilen og fekk sagt det var falsk alarm, " hei, Marita her, det brenne ikkje, eg meina det er falsk alarm, bibelskulen, nei her eg bur så e det falsk alarm", stakkars brannmannen, han høyrte så vidt kva eg sa, og eg høyrte knapt han for eg kom ikkje på å skru av alarmen. Han spurte tilslutt høffelig om eg ikkje hadde tenkt å skru av alarmen, og faktisk så fekk eg gjort det! Hurra!!
Ti minutt etterpå kom eg faktisk på at eg hadde gløymt å sjå kor det var påstått at det brann på dinna branntavla...eg fekk så panikk at eg berre trykte på stopp. Det har ikkje vore noko brannalarm sida eg stoppa den, og heller ikkje røykutvikling, så eg håpar på at det går bra! Eg kunne aldri vore brannmann!! Ein stor applaus til 110 folka! KLAPP KLAPP

Første jobbdagen

2008-09-08T22:03:00.000+02:00

Første dag i den nye jobben. Hjelpe meg, alt er nytt. Det er utrulig stor forskjell på kordan avdelinga i Ålesund var, men ditta her skal gå bra – det må det jo gjere, og det skal det nok (håpa eg). Alle var utrulig koselig og avdelinga virka utrulig spennande. Faktisk så skjedde det litt akutte ting slik at eg fekk sjå litt rutiner rundt det, spennande, men også utrulig skummelt, det er jo ganske stort ansvar som ligg på meg. Etter dinna dagen her var eg utrulig sliten, ikkje minst fordi eg begynte mykje tidligare i forhold til kva eg har stått opp den siste veka. Eg ser verkelig fram til å jobbe her vidare!

Sunsick

2008-09-07T21:53:00.001+02:00

Her om dagen skulle eg finne fram til kor sjukehuset låg, og om eg faktisk hugsa kor garderoben og avdelinga eg skal jobbe på befant seg…joda faktisk så fant eg fram!! Utrulig bra!!

På vegen heim tok eg like gjerne turen innom ein kolonihage! Åh, det var so utrulig fint der, ikkje minst fordi portveien var der, men eg fant ikkje hus nr2, og eg såg heller ingen giraffa der....
Eg veit eigentlig ikkje kva dinna hagen er forslags diger hage, men det kan sjå ut som om det er eit stort område som er gjort om til mange private hagar som konkurrerar om å ha finast hage. Det var so masse fint der! Faktisk so var det ein ”solsikke konkurranse” der, om å ha høgst og finast solsikke. Som sikkert dei fleste av nordmenn har gjort i tillegg til å ha planta karse i enten ein mjølkekartong eller på bomull, så veit vi det at solsikker ikkje er dei som er enklast til å sjå fine ut. Ofte blir blomsten fin, men av eiga erfaring blir stilken veldig, tja stilkete og tynn. Men so såg eg den finaste solsikka, og høgste! Hjelpe meg. Eg som har jobba på blomsterbutikk føla ikkje eg har noko å stille opp med i dinna hagen her. På tide å reise heim!

Den E andungen (E= storE)

2008-09-07T21:44:00.000+02:00

I dag tenkte eg at eg skulle ta å være snill med endene og svanene og alle andre dyr som kan svømme på vatnet der eg bur, så eg tok med meg det ganske så tørre brødet som eg hadde og rusla mot vatnet. Der fant eg meg ein plass ganske nærme vatn kanten slik at eg kunne finne ut av fugledyra kva dyr som var dei tammaste. Det kom faktisk ganske masse dyr tilslutt, spurv, due, måke, ender og svaner. Faktisk må eg sei det at eg satt å lo litt for meg sjølv då eg såg svanene komme opp av vatnet, for jammen om dei har store bein. Den eine svana hadde så digre svømmebein at den ikkje klarte å gå utan å trakke på den andre foten, det såg ganske så komisk ut. Men så slutta det å være komisk, for svana hadde kome opp på land, faktisk var det tre svanar som hadde kome opp på land, dei hadde omringa meg!! Den eine hveste høgre enn den andre og den andre meir enn den tredje og den tredje hveste ikkje fullt så høgt, men den kunne ha gjort det. Eg satt så stille eg kunne og vart temmelig gla da svanene fant ut at dei skulle ut å symje. Eg for heim igjen, med klarheit om at eg ikkje skal lokke svanene så nærme meg fleire gongar. Et opp maten din sjølv, so blir du stor og sterk og slepp sånne vanskar!

...

2008-09-06T13:37:00.004+02:00

I dag lurte eg nesten på om eg skulle ta ned bildene som eg har hengt opp på veggen. Bilda e faktisk veldig fine, så det har ikkje nåke med det at eg ikkje lika dei. Men eg får nesten vondt når eg ser på dei. Men samtidig så lar eg dei henge, fordi det gjer noko med meg.
Kva er det så med dissa bilda då? Jo, det er bilde av gode venner og familie, det er så trist å tenke på at dei er så langt vekke...savna dei alle sammen so utrulig masse!

Fire-vier-four-ild

2008-09-05T18:59:00.003+02:00

I går hadde vi det første husmøtet her i heimen, då tok vi opp viktige ting og tang som gjeld oss som bur her, ansvarsfordeling osv osv.
Bla. var det behov for å ha ein brannansvarlig. Sida eg sikkert er den personen som kjem til å være her mest av oss folka som bur her meldte eg meg. Men med ein gong eg sa "eg kan godt være det asso", så begynte tankane mine å spinne, og eg fekk med det samme flashback til reaksjonane mine då brannalarmen ringte når eg budde i Ålesund...wæææ...korleis skal no ditta her gå?
Eg har endå ikkje høyrt brannvarslaren, men tippa på at den er ultra høg, pluss at den i samme omgang er knytta direkte til brannvesenet. Her gjeld det faktisk ikkje kun å kome seg ut av rommet/senga (fordi det alltid skal gå alarm når ein søve), men har skal ein i tillegg springe å sjå på branntavla, finne plassen som branntavla seie det brenne på, for så å konstantere om det brenne eller ikkje brenne, ringe brannvesenet ved falsk alarm, sammtidig som ein gjer alt ditta her, skal ein i tillegg sørge for at ein sjølv ikkje springe rett inn i flammane, og sørge for at alle kjem seg trygt ut....hjelpe meg...Kjære Gud, ikkje la det begynne å brenne her, og ikkje la nåken svi maten sin. Amen.

Saklig

2008-09-04T21:04:00.002+02:00

No er dinna skribenten her kome seg godt tilrette på rommet sitt i Stavanger. Dinna veka her har egentlig gått med på å bli litt kjent rundt om kring over alt i dinna store byen her. Eg kan vel egentlig ikkje sei at eg hugsar alt som eg har sett, eller har peiling på kor den og den plassen ligge i forhold til den staden eg befinn meg på, men alt går ann, det veit eg for sikkert og visst. Heldigvis har eg nåkken kjente som har vore utrulig snille og vist meg plassane i byen og plassar som er verdt å vite kor er, tusen takk peeps!! Ellers så smugspelar eg litt på pianoet her i heimen, og skal fortsette med deg!

No er eg på rommet mitt, og har det ganske bra. Lukta av nysteikte bollar og vaffler fær sikk-sakk mellom nasehåra mine og hjerna mi registrerar kva som luktar so godt - nettopp bollar og vafler.
Ting har roa seg, og alle dei nye inntrykka har begynt å slå seg til ro i kroppen min, og eg veit at det er masse masse som ventar meg ditta året her! Gleda meg :)

Fields Of Grace

2008-09-04T21:01:00.003+02:00

Då tenkte eg faktisk at eg skulle ta å anbefale ein song til dokke alle der ute i verden. Satt her og måtte berre fortsette å sitte her etter eg hadde høyrt "Big Daddy Weave" med songen "Fields of Grace", åh ein fantastisk song!! Meir e det faktisk ikkje å sei om den, kunne sagt som mykje men skal fatte meg i kortheit i og med at eg har ein kaffi eg har lyst å drikke ståande her...men berre høyr på teksa, og ja, forresten så e resten av songane på den cd'en utrulig bra!

Ny plass, masse dyr

2008-09-02T00:15:00.004+02:00

Ja no har eg fått meg ein stk nøkkel, og faktisk så har eg fått meg ein ny nøkkelring. Den nøkkelen passa til ei dør i Stavanger der eg skal være på ubestemt tid. Nøkkelen går også inn til eit fellesareal der 17 ? stk dela stue. Dei fleste i dinna gjengen her går på Acta bibelskule. Alle sammen virka som trivelige folk, og det er lett å prate med dei. Det blir kjekt å bli bedre kjent med dei.
Men du store mi tid, ein ting som eg ikkje kan fordra med dinna plassen her e alle dei klumsete, ekkle, klossete stygge langbeinflygedyra!!! ussja meg! Eg e livredd dei, og det kan tydeligvis dissa dyra lukte...for dei omringa meg...wææ, i dag måtte ei jente drepe dyret for meg. Ho var tøff ho skal eg sei!! Ho drap det med å mose det i golvet med handa...
nei no må eg legge meg, endå eit langbeindyr har kome inn i stova...no kjem det mot meg...wææ

Det var ein gong ein nøkkel...

2008-08-29T14:49:00.002+02:00

I dag gjekk det faktisk opp for meg. Eg har ingen nøkkla. Bilnøkkelen er gitt til lillebroren min, og husnøkkel - nei den har eg ikkje lenger. Eg eige ingen nøkkel. Rart. Frå veldig tidlig i livet har eg nesten alltid hatt ein nøkkel, dagbok-nøkkel, nøkkel til sykkelen - ja det var vel egentlig det eg har hatt nøkkel til...null nøkkel, null nøkla å rote vekk - hærlig!

Ei historie frå gamledagar

2008-08-28T19:04:00.003+02:00

Mamma Kari fortel, medan Marita tek seg lov til å publisere for alle der ute i verden, med ein liten touch av innleving og skildring som sikkert ikkje e tilfelle:
Det var då eg og Harald var nyforlova. Eg hadde ikkje vore nåke særlig ute å trent, og var heller ikkje i særlig god form. Men joggetur skulle vi på. Eg tok på meg joggeskoa og Harald var ivrig etter å vise kor sprek han var. Vi begynte og jogge, og tempoet var vel kanskje litt for høgt, men det var ingen av oss som ville være den som bremsa. Varmen utvikla seg, no var det ikkje lenger den pressande varmen inne i skoa, men no var eg blitt så varm at heile ansiktet såg ut som ein mosa tomat, ketsjup med andre ord. Skulle joggeturen ingen ende ta? Var dette den sprekaste teologistudenten som Kari nokon gong hadde trudd skulle være skapt? Ja, det var nok det. Ikkje nok med det å håpe på at nokon av dei to nyforlova (Harald) skulle seie at dei var kome til endes so gjekk Kari og grudde seg til det, for ho viste at det var like lang veg tilbake...omsider kom dei fram til det punktet ingen av dei orka og jogge meir, og dei fekk komt seg heim til kvar sine busted 1 time frå då dei starta.
Kari hadde gangsperre i ei veke etterpå. Harald lata som han ikkje hadde gangsperre i ei veke. Mamma har ikkje vore på joggetur sidan då, Harald er ein mann som går i kjole og likar multe.

Siste dagen i Ålesund

2008-08-27T02:47:00.004+02:00

No skriv eg faktisk i fortid, for ditta her skal gjerast i måra. Eg skal plukke opp Gunhild etter jobb, so skal vi kjøyre inn til byen og ro med den ultra super kule gummibåten vår gjennom brosundet. Der skal vi finne ein plass vi kan "fortøye" båten medan vi tar oss ein kaffitår og ein matbit åttåt.
Etter å ha farta midt i byen i gummibåt skal vi finne ein flott plass å henge opp hengekøyene å sove der den natta. Stormkjøkkenet skal selfølgelig være med, og frukosten skal bestå av te, egg og pannekake. Ditta her blir kjekke greier, siste kvelden i byen, sammen med ho eg e mest gla i av alt!
Då torsdagsmorgen kjem skal eg farte heim til Innvik, for so å farte til Stavanger på søndag.

Turkeyparty - volum 3

2008-08-26T01:25:00.000+02:00

Atter ein gong var det duka for kalkunparty. Avslutnings middag. Festen arrangert av Eivind og Marita, men Marita sto for middagslaginga, Eivind var der og åt - men det var vårt party =0)
Alt skulle lagast uten oppskrift, for den hadde eg kasta, så da måtte eg berre la fantasien spinne, og faktisk så spant den ganske bra, for maten den vart god den!! Hurra, endelig får eg til å lage nåke bra mat. No kjem folk i allefall til å savne meg!! Ditta her var ein fantastisk flott og kjekk kveld på alle måtar. Festen vart husa av Ålesundsteamet, og masse masse bra middagsgjesta! Dokke e soooo bra folkens! Eg gleda meg til neste kalkunfest!!!

Surprise party- part II

2008-08-24T01:03:00.001+02:00

Søndagen våkna vi opp til heilt fantastisk vær. Og utsikta ut mot det glinsande havet og mot Runde - ikkje minst - var heilt utrulig! Vi åt ein stor god frukost, før vi sola oss litt og leika oss litt med luftgevær.
Vi for opp ein tur i fyrtårnet, og kikka ned på bakken frå 36 meter. Eg har funne ut at eg ikkje kjem til å hoppe i strikk, det var alt for høgt med 36 meter over bakken, og eg ville ikkje ha hoppa der i frå.
Vidare for turen bort på stranda med dei fantastiske surfe mulighetene, to bad ingen av oss hadde med surfe brett, men kanskej like greitt då eg ikkje hadde fått det til. I staden gjekk vi og vassa, og fant steina langt ute i vatnet som vi satt på medan sjøvatnet slo over steinane. Plutselig begynte floa å kome, og det var på tida å komme seg inn til land, og då dette Marita, nesten heilt blaut. Gunhild hadde allerede ramla over ende og vannskada mobilen sin. Ho kom bort ein tur til meg då eg sto å balanserte på ein ganske glatt stein, då eg tok tak i Gunhild si hand ramla vi begge ned i vatnet igjen. Gjennom blaute.
Avslutningspartyet vart avslutta med grilling ute på plenen, med havet i bakgrunnen. All sjølufta var utrulig trøttande, og det var godt å få legge seg i eiga seng den kvelden. Eg kan ikkje få sagt det nok for ei utrulig bra helg ditta her var!! Takk takk, tusen takk!!

Surprise party

2008-08-23T00:44:00.000+02:00

Gunhild fekk kjøyrt meg heim frå Vestnes og virka ganske stressa då ho sat meg av. I bilturen frå Vestnes fant vi ut at vi skulle overnatte ute i det fri, og konstanterte fleire gonga at ho skulle hente meg, og at eg måtte ta med toalettveske og sovepose. Gunhild kom og henta meg og virka iutrulig ivrig med telefonen sin, ho ringte og sendte meldinga i et sett. Ho var heller ikkje så veldig gira på å kjøpe inn frokost og mat til kvelden i det fri. Det var noko som ikkje stemte. Då eg sa at eg hadde gløymt soveposen min heime sa Gunhild at det ikkje gjorde noko, for ho hadde tatt med seg ein ekstra, noko var galt, for til vanlig huskar berre Gunhild å ta med seg bilnøklane. Det var avtalt at vi skulle på Lyspunktet saman med ein liten gjeng, men då ho svingte inn mot Godøye fatta Marita mistanke. Eg tok å ringte til dei vi hadde avtalt å møte på lyspunktet for å prøve å finne ut av kor det var vi skulle, og høyrte på stemmene deira at dei vart litt satt ut av dei lure spørsmåla mine. Hehe. Eg fekk ut av dei lite grann, og nevnte so vidt Alnes. Og jo, det var der vi skulle. Vi kom til verdas koseligaste hus, og der sto Stig, Birgitte og Sandra og mekka i stand middag. Seinare på kvelden kom det fleire folk, åh det var so kjekt! So fekk eg no ei presskanne og ei t utrulig bra bilde i avskjedsgåva. Heilt fantastisk. Ditta her kunne ikkje blitt ein betre kveld folkens – tusen takk for det dokke gjorde for meg og laga i stand!! Eg digga dokke, og kjem til å savne dokke masse masse! Gunhild – takk skal du ha, kjære du!

VHS på Vestnes

2008-08-22T00:29:00.000+02:00

Eg og Gunhild vart enige om å dra på en liten tur til Vestnes for å besøke søstra hennar, svogeren og dei to sjarmerande tante barna. Etter å ha digga gammal musikk frå 90 tallet, kom vi oss fram til Vestnes. Begge følte vi oss litt reduserte etter ei natt med lite søvn, faktisk ei heil veke med alt for lite søvn. Etter fotball, dissing (sitte på reie, disse, ronse etc.)bading i sjøen, og eting av bolla var det tid for at barna og dei voksne skulle legge seg. Men eg og Gunhild måtte koble av med ein film før vi kunne legge oss til å sove. I den siste tida fortalte søstera til Gunhild at mange av dei elektriske tinga deira berre hadde slutta å virke, bla dvd spelaren, så vi satte på ein god gammal VHS. Faktisk så var det litt uvant å skulle håndtere den store kassetten, men vi fekk det til tilslutt. Etter ei heil rekke med skumle trailera, begynte filmen, og vel ute i handlinga smalt plutselig den eine høgtalaren og begynte å kaste verdas høgaste skurrelyd ut i rommet. Eg var livredd for at den skulle eksplodere og kasta dyna over hovudet og landa på Gunhild sitt fang. ”Pass på, den kjem til å eksplodere!! Dra ut kontakta Gunhild” joda, der låg eg, under dyna, så skrekkslagen at eg berre lo. Det gjorde Gunhild og. Men etter mange laaange sekund greidde Gunhild omsider å skru ned lyden. Resten av tida då filmen sto på vart avbrutt av mange latteranfall då vi såg for oss hendinga med høgtalar skurringa igjen og igjen. Haha. Hahaha. Hahahha.

Overnatting på "Lesten"

2008-08-14T00:09:00.003+02:00

Dagvakta på sjukehuset var nettopp ferdig, og den neste vakta var ikkje før på fredagen, det betyr nesten 2 daga fri...så då bestemte eg og Gunhild oss for å fare på eit nytt eventyr.
Dinna gongen her fant vi ut at vi skulle overnatte på Godøya, nærmare bestemt i ei grotte ut mot havet. Eg pakka ned tinga som eg skulle ha med meg i ein bag(!) og det viste seg at eg hadde med meg mykje meir enn kva eg nokon gong skulle tru eg skulle få bruk for på grotte-overnattingstur. På Godøya fekk vi pakka med oss endå meir, og vi fant til og med ein DIGER sekk, type XXXL fjellsekk som vi pressa full med kjempetung ved, for vi måtte jo ha eit bål!
Det begynte å tordne ut, det lyna og det regna, alt tydde på at ditta her skulle bli ein kanon bra tur. Vi kjøyrte ut til "LUUUSI"-ruinane, og gjekk der i frå, allerede etter 20 meter fant vi ut at vi hadde pakka alt for masse med oss. Det skulle også vise seg at myggen var overbegeistra for å sjå oss, faktisk så masse at dei stelte i stand ein feste ¨på oss, koldtbord -som resulterte i mange myggstikk i ansiktet og på halsen.
Aldri før hadde eg gått så langt med ein så tung bag før, og det gjorde det heller ikkje betre at vi gjekk i støvlar på glatte berg. Dessutan hadde vi på oss dongeribukse, med vinterbukse utan på der igjen - vi var varme!

Grotta. Joda vi kom fram. Oppspiste, lav blodprosent. Vi fekk fyrt opp bålet, tent masse stearinlys, og laga til den fine liggeplassen vår. Så var det på tide å ete kveldsmat, og kva passa vel ikkje betre til kveldsmat enn reker, når vi sat og kikka ut mot havet? Klokka vart over midnatt, og vi sovna.
Tidlig neste morgen vakna eg at eg var blaut på beina, eg hadde lagt meg oppi ei lita elv, men men det gjorde ingenting, for no skulle vi ha skikkeli villmarksfrukost, men egga var vistt blitt knust, for plastikkposen var ikkje god nok beskyttelse i den overfulle bagen. Pannekakarøra ville rett og slett ikkje bli til ei pannekake, men siden vi hadde tatt med oss så masse, så hadde vi ganske mange alternativ å velje mellom. Klokka vart 1300 og vi traska avgarde mot den vanlige sivilisasjonen på Godøya. Vi hadde ein FANTASTISK tur, eg digga deg Gunhild'a mi!!

Skåla opp - og ned

2008-08-08T00:24:00.005+02:00

Skåla. Norges lengste motbakkeløp. Der har eg hatt lyst til å reise leeenge!
Og siden eg e så heldig å ha så mange sporty venna, så sa det seg egentlig sjølv at eg skulle invitere ein drøss med turglade Sunnmøringa til fagre Nordfjord for ei helg spekkfull av fjelltura.
På fredagen ankom eg, Gunhild, Elisabeth og Stig den fantastiske lille bygda med namnet Innvik. Siden vi kom seint, og siden ingen av oss var særlig opplagde, var det utrulig godt å kome heim til mamma sine nybakte rundstykke og fint pådekka bord. Åhh, eg elska familien min!! Dessuten hadde ho kjære fantastiske mamma mor laga til madrassene ute i stabburet, med belysning frå det kunstige ute juletreet. Vi var klare til å legge oss. Stig skulle få sove i dukkehytta.
Lørdagen for vi på tur opp i Løja, vi måtte jo rett og slett varme opp til vi skulle på Skåla. Eg skulle vise folka hytta oppe med drikkevannet, men siden eg heile tida skulle finne ein betre sti enn den som var merka opp, så vart turen kanskje 2/3 lengre enn kva den trengte å være - men det gjorde ingenting, det regna ikkje så masse:)I 2000 tida var vi komen ned til Innvik-huset igjen. Og no kom Olav, Erlend, Helen, Sandra og Andre. Vi hadde eit heidundrande grillparty på veranden og satt oppe alt for lenge i forhold til det vi hadde planlagt til.

søndagen kom so alt for tidlig. Faktisk så tidlig at eg rakk å nynne på "Pål sin høner" før eg vakna. Vi sto opp klokka 9 og åt ein stor frukost før vi kom oss avgarde med Skåla som mål. Kl 1020 starta vi i motbakken. Bakkane starta så altfor fort, og så altfor bratt, men det gjekk seg til. Etter mange høgdemeter med stigning lurte eg fleire gongar på kass fjell det var vi dreiv på å besteig. Etter mange steg, mange nøtter, mange meter og litt smerte var vi komt til toppen, SKÅLA!! 1848 meter over havet. Vi hadde ein god times pause på toppen, før vi sprang nedover og aka på snøen. Det var fantastisk godt å kunne sette seg ned i sofaen heime, og få varm ferdig laga middag (takk mamma!!!)
Turen mot Ålesund var fullspekka i dårlig overtrøtt humor.
Folkens, ditta her blir visst tradisjon frå no av! Skåla opp neste sommar også, for påmelding kontakt Marita!!

Det å velge eit kjæledyr

2008-08-05T00:56:00.004+02:00

Mange har faktisk spurt meg kvifor eg nettopp valgte Paazan blandt alle kattungane...jo, no skal du høyre;
Då eg skulle velge meg ut ein liten kattepus var valget faktisk svært vanskelig. For det første var alle kattepusane veldig søte og små og bæsja lite og mjaua lite. Alle var passe rampete og viste seg fram på kvar sine måta. Bortsett frå ein, Paazan. Han var bare rar, dessutan var han den styggaste kattungen i kullet. Dessutan klatra han berre opp langs listene på kjøkkendøra og viste liten interesse for besøkande. Rare katten, tenkte eg. Han der kjem ingen til å ville ha.
Men så begynte Marita å legge sammen ein og ein. Om ikkje eg veljer han, så kjem ingen andre til å velje han heller, då kjem han til å dø. Sånn valgte eg. Plutselig hadde eg ein rar, vill, liste klorande klatt, eg hadde fått meg ein katt - Paazan.

Dark Knight

2008-08-02T18:08:00.004+02:00

Då tok plutselig eg, HK og Pk oss turen til Løvenvold kino for å sjå kino, ja det seie vel seg eigentlig sjølv. Valget landa på Batman - dark knight, som eg ikkje har peiling på kordan ein uttala (knæit, næit, kniiiht, osv...)
Faktisk så lika eg egentlig ikkje sånne superhelt filma, der dei uovervinnelige mannfolka kan fly, kræsje bilane til totalvrak uten å knekke en negl (uten å bli sinte sånn som dei ville blitt om det var ei dame som kræsja) og koffer har det seg egentlig sånn at mannfolk på film aldri bruka plaster? Men dei store oversized bandasja kan dei ha på??? Dessuten skal dei alltid sy såra sine sjølve. Og infeksjona, nei det finst ikkje på film. Og forresten, ken e det som tar suturane etterpå? Så mange spørsmål, og ingen manus å finne svar i!!!
Men ja, sjølv om batman ikkje brukte plaster (trur eg) så var det faktisk ein ganske bra film...tatt i betraktning at Jokeren aldri hadde greidd å smugla so masse sprengstoff inn på sjukehuset...

Kajakk turen

2008-08-01T23:34:00.003+02:00

Etter ein lang og travel dag på jobb var det så kjekt å få melding om eg ville være med ut på kajakk tur. Kajakk har eg aldri befunne meg i før, så ditta her skulle bli særs spennande:)
Vi kjøyrte til Ulsteinvik der Anders hadde tatt ut 4 kajakka. Vi fekk litt lyninnføring i kordan pedalane fungerte og kordan vi i det heile tatt skulle greie å halde oss ombord i den lille smale, lang båten. I begynnelsen var det ta utrulig vaglande, og enda meir vaglande kjentes det ut at det vart når eg såg tusenvis av brennmaneta i vatnet. Etter å ha "kadla i pajakk" ei stund for vi i land på ei lita øy der vi grilla og bada. Tida for fort, og eg og Gunhild tenkte vi skulle være super super raske og padle frå gutta boys, og det greidde vi med det store forspranget som vi fekk.
Den fantastisk fine dagen vart avslutta på Kari Kaffi, etterfulgt av ein sein kveld heime hos Gunhild.
Eg lika kajakk og skal definitivt ut på kajakk tur igjen!

Run Forrest, RUN!!!

2008-08-01T22:56:00.004+02:00

Åh, nei no altså, koffer e det sånn at når folk flykta frå nåke på film eller tv så springe dei rett fram over? Altså, om det feks er ein grasklyppar som kjøyre i retning ein personene med feks. namn Halvard, så prøva Halvard å springe i frå grasklypparen ved å fortsette rett fram i same retning som grasklipparen. Slik pleier det å fortsette heilt til han Halvard ramla over ende, og grasklipparen kjem nærare og nærare. Vidare i manus står det at Halvard febrilsk prøva å ake seg framover med hendene, men blir som regel fort tatt igjen av klipparen, i siste liten blir han redda.

Men koffer i alledaga kan dei ikkje berre hoppe 1 meter til sida? Då hadde alt vore over. Altså, kjem det eit tog på togskinnene, så hjelpe det jo ikkje å fortsette å springe på togskinna, du må altså kome deg ut av jernbana. Eller du kan no ta sjansen på at grasklipparen/toget skal gå tom for bensin medan du spring, eller d kan håpe på at det snart kjem eit sånnt dobbelt spor likande og satse på at toget tar av der, eller rett og slette satse på at du har super god kondis slik at du greier å springe i frå saken med motor som snart kjøyre over deg.

K-seie?

2008-07-30T23:27:00.002+02:00

I løpet av ei tid no så har eg komt inn i ei periode då eg har sagt mange ting på ein litt rar måte. Jepps her kjem ei lita liste:
- eg kan telle på ein finger kor mange gonga eg har hatt pause til no som sjukepleiar
- skal du ha planka eller flexiglass på verandaen?
- åhh, eg fekk lyst på nybakt fisk
- ånei du, eg ligg ikkje på flatsida
- eg har aldri ete det på lenge
- har du curling ski?

Jobben

2008-07-30T22:55:00.006+02:00

Innleiing
Her må eg nesten henvise til tidligare innlegg då eg har sagt noko liknande som "eg fekk ikkje jobben, men då dukka det vel noko anna opp..".
Men her må eg faktisk legge meg flatt ned og innrømme kor feil eg kan ta!!Eg kan faktisk ikkje ta meir feil. Fordi det har ikkje dukka opp noko anna, men faktisk så har eg blitt tilbudd ein jobb på dag/aften på den samme plassen som eg søkte på. Utrulig kult.
Hovuddel
Eg våkna i dag i tolv tida (!!!) etter ein sein kveld på byen med Erlend, Stig og Eivind, med ein ganske bra feeling for dinna dagen her. Etter å ha rydda litt, og etter eg hadde fått sunge (heite det sunge? Eg syng, i går sang eg, skal synge, har sunge?!) ut sangen som var på hjernen min når eg vakna følte eg at eg måtte sette meg ned å lese litt i "biblioteker" men gullkant på sidene. Telefonen ringte, og eg trudde faktisk det var frå sjukehuset Stavanger, så eg svarte "hallo" med så koselig stemme som eg kunne, men det viste seg at det var ein telefonselgar som skulle selge meg DetNye. Etter 10 minutt ringte telefonen igjen, joda, då ønskte dei meg velkomen til ei kirurgisk avdeling på SUS. HURRRRRRA. Eg gleda meg!
Konklusjon
Nok ein gong visa det seg at ting ordna seg, om du berre lar dei bli ordna. Utholdenhet - og bønn. Amen.

Bomstasjonen

2008-07-27T23:38:00.006+02:00

I dag har eg oppdaga noko særdeles STORT. Innvik har faktisk ein eigen bomstasjon! Faktisk så har eg no kjøyrt og gått forbi dinna bomen mange gonga før, men det slo meg så sterkt i dag; bomstasjon (!) i Innvik (!!!). Kult. Eg har liksom ikkje kost meg sånn når eg har betalt til ein bomstasjon før, men i dag koste eg meg. Tenk, bomstasjon i Innvik. Dessutan so er den sjølvstyrt. Du går ut av bilen, tar opp ein konvolutt frå den grøne potkassa, legg oppi 30 kroner, riv av ei kvitering, postar så konvolutten med pengane i, og kjøyrar vidare, smilande, for kven hade vel eigentleg trudd at det var bomstasjon i Innvik??

Skilt ??

2008-07-26T03:56:00.005+02:00

Det skal no være måte på kor mange rare skilt som finnast rundt om kring. Ditta skiltet her e lokalisert på ferja mellom Hareid og Sulesund. Er det nokon i det heile tatt som veit kva ditta skiltet tyder?
Eit skilt med ein 3 barns familie i midten, og 4 stk menneske som springe veldig veldig fort mot familien og har tenkt å angripe dei. Kan dette går bra?
Nei, faktisk så prata vi om bakholdsangrep. Eit kaldblodigs skilt som oppfordrar menneske til å angripe familiar med 3 barn. Vær difor varsam om du har med deg far, mor og to søsken på ferja.
Eg syns faktisk ditta skiltet her e på grensa, og bør takast ned. (forsovidt også på grensa til Hareid og Sulesund).
Skilt?? Nei, eg syns ikkje det, koffer ikkje berre halde sammen? Man skal være snill og grei mot alle.

Den mjuke kartoffel

2008-07-24T17:58:00.005+02:00

Åhh i dag hadde eg skikkelig lyst på fisk til middag. Alt var klart til eg kom heim frå jobb. Den lettsalta torsken, purren, ferske gulerøtter og fersk blomkål. mm ditta her skulle bli deilig. Plutselig kom eg på at eg hadde gløymt å kjøpe poteter. Og siden eg sikker hadde gått like langt som eit 10 dagars maraton på jobben i dag, fant eg ut at eg ikkje orka å gå på butikken. Eg begynte å leite i leilighetea, i håp, om at det skulle være nokre vekk gløymte poteter her, og jammen om eg fant det!
Faktisk så trur eg dei var riktig så vekk gløymte, for dei var nærmast i ein "kokt" tilstand framfor ein "rå" tilstand, dei var nemmelig like mjuke som lambi.
Men eg fekk skrella dei og lagt dei i det kokande vatnet. Etter fisken hadde trekt ferdig i vatnet var det klart for ein middag utan kvit saus (for den vart svidd). Men det eg faktisk hadde eg nok ein gong gløymt at eg har mista smakssansen min, kor eg mista den veit eg ikkje, men det synes som den ligge langt vekke. Eg åt og eg åt, men eg fekk ikkje smakt på fisken. Kanskje det eigentlig var bra, med tanke på at potetene sikker ikkje smakte godt?

pis

2008-07-23T23:42:00.001+02:00

I dag vakna eg lenge før klokka ringte, heile 8 minutt før! Men eg tok og stilte vekkarklokka lengre inn i framtida og la meg ned for å kvile litt til. Eg vakna igjen litt seinare. Tørst. I går var eg så rastlaus, i dag var eg berre tørst.
Eg gler meg so til eg skal til Stavanger!! Eg fekk svar på jobbsøknaden at eg sto som nummer 4 på lista, så eg fekk ikkje den jobben eg søkte på. Men det gjer ingenting, då får eg berre ein anna jobb. Eg har ganske fred på ditta her. Inga uro i kroppen, berre fred. Og det er bra!
Siste veka i august tenker eg å reise nedover. Pappa skal være privat sjåføren min nedover, noko eg gler meg til. Eg og pappa på tur er alltid kjekt. Dessutan får eg ein god del timar saman med han før vi skillast, og før eg sikkert innser at det er langt heim til Innvik og til familien, lengre enn 2 ½ time som eg er vant med, og avstanden er endå lenger til Ålesund der alle mine flotte venna bur. Ganske trist å tenke på eigentlig, men likevel så kjenner eg dinna gleda.
Faktisk så er det litt rart å tenke på. Eg kjenner ingen der nede. Men no i sommar på Oase møtte eg på ein kompis av lillebror min som vi hadde mykje kontakt med når vi var yngre, han skal faktisk bu på same plass som meg. Pluss at eg fekk helse på ei som heitte Kristin som skal være miljøarbeidar eller noko slikt der eg skal bu. Utrulig artig. Inga uro. Berre fred. Fred og glede.

Fretex og div.

2008-07-23T01:51:00.004+02:00

Meg og Gunhild på tur - igjen. Dinna gongen her heldt vi oss innafor Ålesund kommune, faktisk så for vi berre inn til byen og litt i omegn der.
Etter ein god lunsj på LysPunktet fant vi ut av vi skulle traske litt i byen og sjekke ut litt butikka. Turen gjekk innom Fretex, og der fant vi jammen mange komiske ting som lukta 4 kg støv og gammalt skap. Eg vart tett i nasa, men det var som om støvet reska litt nasa mi medan vi var innom butikken slik at eg kunne ta del i dei monge ulike støv luktene i butikken.
Vi fant oss nokre kule klede som vi berre MÅTTE prøve. Og det gjorde vi selfølgelig.
Etter masse latter gjekk turen vidare til bowlinghallen. Meg mot Gunhild. Eg vant. Hurra:)

Etter bowlingen for vi heim til meg å slappa av, såg vi ein eller anna romantisk kokke-film, og etter det måtte vi rett og slett berre komme oss ut ein tur. Turen gjekk opp alle trappene mot fjellstua før den tilslutt endte ute med Anders Egil som vi ikkje har sett siden alt for lenge siden! Etter masse ting vi fant på vi skulle gjere dinna dagen her, var vi slitne begge to, og endte med å legge oss ganske så masse forseint...igjen.

"Fridagen"

2008-07-23T01:37:00.003+02:00

Dagen var onsdag, og eg skulle reise til Fosnavåg og møte mormor og tante Åse og resten av Rundane frå Innvik. Uturulig koselig å sjå dei igjen alle mann og dame. Faktisk så gjekk det meste av tida med på å arbeide ute. Alle vi Rundane er ekte arbeidsfolk som likar å grave i jorda og bære stein(?!?). Den første dagen var det prosjekt få vekk noko av eit fjell sånn at vi kunne lage ein ganske så høg mur som avgrensa fjellet frå uteområdete. Noko av fjellet var like porøst og luftig som ein stratos, medan resten inneheldt mykje jern og var ganske så tettpakka - akkurat som kofferten som eg teke med meg på ferie. Etter å ha hakka og gravd og kasta vekk stein som eingong var fjell, var nevane mine heilt øydelagde. Det verka, og eg klarte nesten ikkje knipe handa mi sammen. Derfor bestemte eg meg for å heller gå laus på ein gammal båt som har vore i fjøra over lengre tid, mange år faktisk. Så då tok eg med meg kubein, hammar og øks og begynte å slå og hamre på båten. Faktisk så var det ganske kjekt å sjå at båten vart mindre og mindre, og endå fortare gjekk det då big brow kom for å halde meg med selskap og hjelpe til med "kubeininga".
Båten vart plukka frå kvarandre spiker for spiker, planke for planke, glassfiber for glassfiber, og tilslutt var alle tinga samla i ein diger haug som min svoger PK foreslo vi kunne lage eit digert bål av. Bål vart det. Og røyk vart det. Svart røyk. Det stinka. Mamma var redd naboane skulle merke det. Men båten vart fjerna, og vatnet i fjøra var full av tjære og olje frå gamle dampen. Dessuten så vart det litt steinbæring i fjøra også, måtte no ta å lage til litt fint der nede også:) Gleda meg til å fortsette på å "innrede" strandsona igjen:)
Og forresten, jepps eg lånte pappa sine ORANGE hanskar som matcha dei ORANGE støvlane han har:)

MRF svelå

2008-07-23T01:20:00.005+02:00

Ein ting eg kjenner eg blir skikkelig stressa over er faktisk det å være fremst i ferje køen, eller i det heile være ombord på ei ferja om ein har med seg ein bil. Kvifor det spør du sikkert deg sjølv om no, og det skal eg faktisk svare deg på.
Når ein står fremst i ferje køa så er det faktisk du som ledar heile køa ombord på ferja - på ein måte. Opptil fleire gonga har eg komt fremst i ferje køen (fordi eg alltid kjem akkurat forseint til ferja) og har begynt å kjøyre mot ferja for ombordstigning når den siste bilen har kome ut av ferja. Men då har det seg ofte slik at ferja skal ha ei pause før den skal kjøyre vidare, noko som resultera i at ferje-bommen går ned. Og Marita og alle bilane som er bak må til å rygge. Ja, alltid like kjekt.
Når ein er ombord i ferja så er eg alltid nødt til å ha kontroll på kor ferje-betalings-mannen er, dette er for å kunne planlegge kortid eg skal ta ned vinduet, og tilrette legge betalinga på best mogleg måte. Ekstra ille er det når ein får eit slikt kort ein skal levere i retur når ein skal kjøyre ut av ferja, grøss, eg kjøyre alltid så fort når eg kjem ut av ferja for å ha eit lite forsprang, med min kjære 85 modell Sierra, før bakkane begynner. Og det hjelper heller ikkje når bilen er sånn som lika å kvele seg når den går på tomgang, og då må eg sitte å ruse bilen litt. Off alltid nokon som ser på meg, og då greier eg i allefall ikkje å halde gassen stødeig, då blir det meir uregelmessig rusing, noko som ser ut til å irritere dei fleste. Eg gruar meg til laurdag, då skal eg ta ferja over til Sykkylven...

jaiii

2008-07-15T23:21:00.005+02:00

I dag når eg satt og høyre på najs worship ringte plutselig telefonen. Dei ringte i frå Stavanger Universitetssjukehus og kalla meg inn på jobbintervju:) Så kjekt!
Sjølv om eg kanskje ikkje får jobben er det jo heilt fantastisk at dei vil ha meg på intervju!! Jaiii

Pålegg revolusjonen

2008-07-15T22:49:00.004+02:00

Brød er svære saker, i allefall om du ikkje har kutta det opp i skiver. Eg likar brød, og eg boikottar Fedon sin teori om at brød ikkje e sundt - eller kva det no var han meinte. Eg skal ete brød så lenge eg lever og så lenge eg har tenner. Men det som ofte kan bli eit problem er kva pålegg ein kan nytte seg av.
Eg har nemmeleg slike bygar då eg får akutt lyst på eit pålegg, og då ete eg det til eg blir skikkelig lei av det...
makrell i tomat har eg ete i mange månader no, samt leverpostei, og eg må sei eg er lei av dei guleboksane...joda eg kunne no kjøpt ein anna slags fasong på boksane, men nei, for store forandringar er aldri heldig.
Men no har Marita gått inn i individets store revolusjon, ho har oppdaga "Sommer salaten", og andre slags sortar av salatar, noko som innebær ein forandring for kva pålegg dinna jenta kjem til å ete ei stund framover - til ho går lei.
Men det som er så dumt med pålegg du likar godt, er at du kan ete eit svært brød utan å merke at du blir noko særlig mett. Og det er jo dumt.I går åt eg 5 skiver - uten å merke at eg var mett, no har eg nett ete 3 skiver og har lyst å ete opp resten av brødet, men eg kan ikkje, då får eg ikkje mat til i måra...no prøve eg å gjere alt anna enn å tenkje på skive med sommar salat, men nei, det funka dårlig, eg må gå å ete litt til

dag 6

2008-07-13T01:51:00.000+02:00

Siste dagen. Det var ikkje bare eg som var totally tom for batteri i går kveld, mobilen min hadde også tatt natta, faktisk sånn at eg ikkje våkna før lenge etter eg hadde tenkt å stå opp - men det var bare godt å få sove litt.
Vi fekk pakka sammen teltet, og det var litt tris å tenke på at det kjem til å være lenge til neste gong eg skal ligge i telt igjen. Dei guleflekkane på fotballbana vitna om at det var mange andre som hadde hatt vekkerklokker som hadde virka.
Eg sa at eg alltid blir så fasinert over kordan eit så stort telt skal ned i ein så liten pose, vel eg blir berre frustrert med tanken når eg skal slå ned teltet at eit så stort telt skal inn i den lille posen. Men eg fekk det til, etter at posen hadde rakna so masse at det nesten ikkje gjekk an å bære det.Vi fekk satt oss oppe på tribuna då vi tenkte vi berre vi skulle ha med oss første halvdel av gudstenesta før vi for mot Ålesund igjen. I full fart vart det sagt hade til folka, og tida var komen for å reise. Trist. Tida går liksom så alt for fort når ein samlast på dinna måten her. Det er så mange eg kunne tenke meg å prate meir med, men så skjer det ikkje alltid som ein planlegge. Jaja.
Det var godt å få oppsummert stille i sitt eige hovud på bilturen nordover igjen, og tankane spinnna og spinna. Men det er godt å tenke - ikkje sant Gunhild:) ?!
Eg syns det har vore ei fantastisk veke på Oase, og har med meg masse heim igjen. Som festivalsjefen sa: "vær velsignet, og vær til velsignelse". Amen.

dag 5

2008-07-12T01:33:00.001+02:00

Ditta her skulle vise seg å bli den beste dagen på Oase.
Det var siste gongen "handballgruppa" var samla, og vi avslutta med vannkrig. Eg må vel seie at eg fekk meir vann-bank av kidsa enn kva eg hadde planlagt, og det toppa vel heile greia då eg fekk ei heil bøtte med vatn over meg...men kjekt var det.
Vi avlsutta med pølser og is, og fekk prata litt med dei andre medarbeidarane, noko som var kjekt og veldig kaldt sida eg ikkje hadde fått tatt på meg tørre klede.
Etter å ha fått tatt på meg tørre klede levde eg i håpet om at svømmehuda over heile kroppen snart skulle forsvinne. For å få varmen i oss tok vi oss ein liten gå tur til "Himalaya parken". WOW utrulig stilig laga til med masse klatre ting langt oppe i treda, utrulig kult. Berre synd eg ikkje fekk tida til å prøve, men pff - eg tar det neste år:) Dessutan så møtte eg han kule Lars Gunnar mellom alle dissa høge trea. Det var veldig kjekt å få sjå han igjen i sin egen person og ikkje berre over nett:)
Dinna kvelden her var det duka for meir underfulle ting. Utrulig å sjå på altså! Det var Duncan Smith som var talaren på ditta kveldsmøtet.
Kvelden vart avslutta med eit kebab måltid på ei sjappe der dei visst nok brukte katte og hunde kjøt, dessutan trur eg at det var ein av oss andre som åt som erfarte å få ein rottehale i den siste tygga på kebaben. Faktisk så sprella halen så masse at noko av maten som var (les: var)i munnen berre spruta ut over bordet. Dei kunne no i allefall ha drept den skikkelig!!
Når klokka var blitt 0200 hadde alle gått og lagt seg - untatt Marita. Ho var vaken og klar for å være våken heile natta. Men ettersom alle andre sov så var det ikkje noko anna å gjere her heller. Det har liksom alltid vore tradisjon på Oase, være våken den siste natta, men neida - ikkje i år...men jammen om det var godt å få lagt seg...ZZzzZZZzzzzzzzZzz

dag 4

2008-07-11T01:26:00.000+02:00

Gunhild sin bursdag, noko som vi feira skikkelig med å sette oss inn på Peppes Pizza, og gå derifrå før vi fekk bestilt. Gratulerer med dagen beste vennen min!
Det var utrulig godt å drikke melk i dag, eg måtte ha meg 1 liter med melk i dag då eg følte eg leid av mangel på kalsium og hadde på følelsen av at skjelettet mitt begynte å bli avkalka.
På kvelden følte meg meg heilt tom, eg måtte bare legge meg ned på tribuna for meg sjølv, og berre være der, lytte og puste. Etter litt så ser eg ho mamma, og etter ein god samtale med ho mamma Kari vart alt so mykje bedre. Mamme er så klok. Mamma er best. Tenk å ha ei så flott mamma som meg då! Heldiggrisen Marita! Det rare er faktisk at mamma veit kordan eg har det før ho har prata med meg. Eg skal bli sånn som mamma når eg blir stor jente.
Eg måtte legge meg tidlig i dag, klokka var knapt blitt 23 då eg følte augenen såg ut som boller som var ferdig etterheva. Og det gjorde dei også. Det er godt å få lagt seg ned litt for seg sjølv, samla tankane og være stille. Så er ein ikkje aleine alikavel - er det ikkje bra vel??

dag 3

2008-07-10T01:06:00.004+02:00

Litt tungt å stå opp i dag, men ein dusj gjer underverk. Og underverk skulle det vise seg at vi fekk sjå i dag - utrulig kult!!! Det var faktisk veldig deilig å kunne smøre på skiva med ein kniv, og ikkje ei gullerot då vi først hadde fått tak i det i dag.
Var på seminar med ein eller anna Bob i dag, og det var heilt utrulig kordan han profeterte inn i liva til ymse folk som var i salen (ymse- eg lika det ordet sjølv om eg ikkje er heilt sikker på kva det betyr, eg trur det betyr "forskjellig").
Eg og Gunhild satt nesten heilt fremst i salen, og song høgt med då ei kjent dame skulle synge nokre songar for oss i salen. Då ho hadde gitar og skulle synge "hvem er jungelens konge - ugg - ugg" syns eg det var synd at ho ikkje kunne gjere bevegelsane, så då fekk eg lokka med meg Gunhild fram under scena og vise bevegelsane til resten av dei 2000 andre menneska. Ikkje nok med dette, men då vi var kome fram dit og begynte med bevegelsane, kom vi på at VisjonNorge var der og filma, direkte sendt. Vi såg kordan kamera vart trilla mot andleta våra og zooma inn. Hjelpe meg, gjett om vi skalv då!?! Og det såg nok heller ikkje så veldig truverdig ut når vi sang "... og havet så stort, men Jesus har grepet min hånd..." Det var nok ikkje så veldig stødig grep det såg ut som Han heldt handa i...he he...
Etter 3 songar med bevegelse, fekk vi heldigvis applaus frå publikum, joda vi var utrulig flinke!!Berre synd at ingen av dei andre menneska var med å gjorde bevegelsane. Men det var veldig vanskelig å halde latteren igjen seinare den kvelden då vi tenkte tilbake på kva vi hadde vore med på :)

dag 2

2008-07-09T00:59:00.002+02:00

Natta hadde flydd fort avstad, og endå godt var det då eg hadde dreve å frøse heile natta. Men eg skal ikkje klage, eg syns telt livet e hærlig:)
Vi sto opp og var klare til å ta i mot kidsa. Det viste seg til å være 20 heilt fantastiske barn frå alderen 8-12 år. Hurra for dei!! Eg gledde meg vidare til neste gong vi skulle samlast, og rule heile gymsalen der møta fant stad.
Seinare på kvelden var det møte med talaren Duncan Smith, utrulig inspirerande og godt å høyre på.
Det er så rart at når kvelden plutselig kjem, og du skal til å pusse tenna, slår dinna bølga av trøttheit i mot deg som ein tsunami, sånn at du bare nesten må legge deg rett ned å sovne i 15 minutt før du kan fortsette å gjere noko som helst. Heldigvis kom eg meg inn i teltet, og fekk snurpa igjen soveposen.

1.dag

2008-07-08T00:52:00.003+02:00

Dinna dagen gjekk med på å orientere oss litt på "Herkules idrettspark", for det var jammen stort her, nesten større enn Innvik. Vi fekk også ein del informasjon om kordan Oase var lagt opp dette året. Eg og Gunhild hadde nemlig sagt "ja" til å være med som medarbeidara på JuniorOase. Ditta her gleda vi oss veldig til:)
Etter masse informasjon som vi hadde gløymt lenge før vi hadde gått ut av lokalet, og etter eit heilt fantastisk suppemåltid, var det godt å dra luftmadrassa ut i sola og sove litt. Skikkelig "Fit for fight".
Seinare på kvelden var det møte på TenOase. Ditta her tok av med masse deilig høg musikk med "trøkk", og mange folk som berre "praisa together". Jepps eg veit eg e skikkelig "good" på dissa smænsi orda innklaffa i "hermeteikn".

Turen til Skien

2008-07-07T00:33:00.000+02:00

Sommaren e faktisk kome her til Noreg, og fra 8.juli og ei veke fram i tid so har eg faktisk ferie - hurra! Turen går faktisk til Skien, der det skal være Oase. Har ikkje vore på oase på ca 8 år, så det blir kjekt å sjå kva som ventar meg.

Turen starta frå Ålesund kl 0930. Eg og Gunhild var så heldige å få sitte på med Knut Olav nedover ditta lange landet her, og på Bjorli plukka vi på Oddkeir. Etter langt om lenge og lengre enn langt om lenge så kom vi fram til Oslo. Der skulle dei to karane tilbringe natta, så vi jentene bestemte oss for å fare vidare til Skien samme dagen sidan vi allerede var på flyttefoten. Vi tok tog frå Oslo kl 1943 og var i Skien kl 22-ett eller anna. Forresten så heite det Skien, ikkje skje-en.

Etter litt kaving kom vi oss fram til camping området som viste seg å være ei diger fotballbane, med nokre få telt plassert ytterst med kvitestripa, så då fant vi ut at vårt telt skulle stå på midten av bana, for då var det so masse lettare å skulle finne fram og forklare til andre kor vi hadde busett oss for den komande veka.
Det vart litt større utfordring å skulle få opp teltet da ingen av oss hadde peiling på kordan det skulle sjå ut, det var mørkt, og det var mange av oss som bare hadde lyst å sove. Nesten heile fam.Runde skulle hjelpe til å slå opp teltet - noko som berre bydde på problem. Men til slutt fekk vi det opp, og då var det duka for kjøttsuppe i Rundes utrulig kule compicamp med pressenning over. Det var ei fryd å legge seg i den knørva, kalde soveposen!
Like fasinert blir eg kvar gong eg skal slå opp telt - at ein så stor "bopel" får plass inn i den lille telt-bæreposen.

Båt turen

2008-07-02T23:38:00.002+02:00

Klokka var blitt 1530, og etter ein nydelig middag med Gunhild var det tida for å finne på noko...noko artig. Vi har lenge prata om å kjøpe ein gummibåt og ta den med ut på Lillevannet for å ro. Og det skjedde. Vi blåste opp båten på ein stor parkeringsplass og fekk nok ein del rare blikk, men dei smilte, så då vart alt bra. Det er bra å smile:)
Vi rodde ei lita stund, og etter eit par åretak kom forslaget om å ro heilt inn til byen, men først skulle vi ro litt på ditta vatnet her.
Vi oppdaga at lillevannet var svært konsentrert av diverse avfallsstoff etter fleire hundre tusen ender og måker, samt masse grønt "hår" på botnet av vatnet. Faktisk så var det kjempe vanskelig å ro dinna båten, sjølv om det ikkje blåste...vi kom oss så vidt på land igjen. Vi vart enige om å faktisk overnatte i dinna båten her ei natt - jepps på eit vatn, men vi må kjøpe myggnetting først:)
for å sei det så blir det ikkje rotur til byen...aldri..(kanskje)

Sykkelturen

2008-06-29T13:27:00.019+02:00

Dagen var fredag, dagen etter ein slitsom dag på jobb. Klokka 0600 sto eg opp og ante lite kva dinna dagen ville bringe. Når klokka vart 2000 var det booka for cowboy-party i ulst huset. Vi gjorde som best og kledde oss ut som nåkken cowboya og entra festen med hatt, lærbelte og ekte boots. Vi hadde ein kjempe artig og trivelig kveld sammen. Når klokka vart seinare enn 0200, og formen gjekk frå trøytt til overtrøytt fant eg ut av dinna kvelden ikkje kunne ende her. Derfor spurte eg Gunhild om vi ikkje skulle ta å sykle til Fosnavåg. Ho svara ja. Så her er ei lita forteljing om korleis ditta her endte…
Kl 0300. Turen starta frå Spjelkavika. Humøret var på topp, og vi var ganske so fornøgde med at vi faktisk skulle sykle til Fosnavåg. Eg fortalte Gunhild at det ikkje var so veldig veldig langt. ½ time til ferja, ½ time på ferja, og ein ½ time frå Hareid til Fosnavåg – med bil. Ditta her skulle vi klare. Ferjeruta fortalte at vi måtte komme oss til Sulesund før 0430 – for då gjekk ferja.

Kl 0340. Vi hadde kome oss rett inn på rett veg igjen etter at eg hadde geleida oss litt inn på feil veg. Endelig kunne vi sleppe å trø for ei lita stund for no var det litt nedover bakke. Eg oppdaga fort at den eine sykkelen var ikkje heilt egna for å dra på sykkeltur med, då både styret var laust, alt skrangla, og setet dreiv å tippa bakover. Men vi skulle komme fram, og det var so mykje anna positivt å fokusere på undervegs som den fantastiske soloppgangen vi fekk sjå litte bitte grann av., og alle dei brune og svarte sneglane som vi måtte prøve å unngå når vi sykla…splææættt.

Kl 0400. Vi begynte å innsjå at vi hadde litt dårlig tida. Eg trudde vi ikkje kom til å nå ferja då beina mine verkte etter ikkje å ha sykla på fleire år. Og endå var det nokre km igjen til Sulesund.
Ein rev og ein lang veg seinare, var klokka blitt 0415, vi var kome til Sulesund. Vi såg fram til ei lita pause på ferja då vi skulle ete litt frukost. Men plutselig kom vi på at vi ikkje hadde med oss noko anna enn nokre ekle karameller som smakte ei blanding mellom bestemor (kanskje til og med oldemor)- parfyme og jif. Og vi hadde bare 0,7 liter med vatn – på deling. Med lavt blodsukker måtte vi kjøpe oss litt midlertidig mat: peanøtter og kvikkluns. Vi fant ut vi kunne stoppe på statoil på den andre sida og drikke litt kaffi og ete skikkelig mat. Ferjemannen kjente Gunhild – så vi fekk gratis skyss over fjorden. Og jammen om vi kjente oss spreke der vi kom med syklane kl 0530 på natta.

0500 kom vi over til Hareid. Trøtte og kalde. No skulle det bli godt med noko varm mat frå den døgn opne Statoil. Men neida, den var stengt, og opna ikkje før 0900. Men vi fant ut av vi kunne fylle luft i dekket på skranglesykkelen, kanskje mest berre for å sette oss ned litt og ha ei lita pause, sjølv om den eigentlig ikkje trengte luft i dekket. Vi skrudde av ventilen på dekket og høyrte at lufta gjekk ut – men det gjorde ingenting for vi skulle fylle den opp igjen med bildekk pumpa. Men det gjekk ikkje. Vi trengte ein anna type pumpe for å få luft inn i dekket… Vi prøvde å sykle med flatt dekk, men det gjekk ikkje. Sykkelen satt vi igjen, og fortsette vidare frå Hareid med ein stk sykkel og to personar.

0540. Vi hadde innsett at det heile var ganske komisk. Ein sykkel uten bagasjebrett, og to personar skulle kome seg ialle fall 1,2 mil til Ulsteinvik og enda lenger var det til Fosnavåg. Etter eit mislykka forsøk på å sitte på rattet medan Gunhild sykla endte vi i grøfta. Vi måtte finne på noko anna. Den eine personen måtte sitte på setet og ha beina dinglande nedover på sida av sykkelen, medan den andre styrte og sto medan ho trødde. Ditta her skulle bli ein artig tur.

0610. Trøytte. Svoltne. Slitne. Kanskje vi skulle finne eit tre og henge opp hengekøyene i? Oj, vi hadde glømt soveposane, og det ville bli for kaldt å sove ute.

0700. Kroppane våra var øydelagde. Føtene verka, og det var vondt å sitte på sykkelsetet då vi hadde fått gnagsår på rompa. Vi var endå ikkje kome halvegs. Det begynte å regne. Ingen bensinstasjona å sjå. Jentene var så svoltne at dei måtte plukke blomster og suge ut nektaren. Graset smakte heller ikkje noko godt. Dessutan såg vi ein død fugl, vi vurderte å ete den.Vi fant ut at ingen av oss hadde ete noko skikkelig mat på den fredagen. Og eg kjente at eg hadde vore vaken i 25 tima. Augene var som nåleputer, og det gjorde vondt når eg blunka. Men vi måtte bare le, vi hadde innsett at vi to og påfunna våra er ein dårlig kombinasjon. Utrulig artig at vi faktisk skulle gå til Fosnavåg.

0830. Det gjekk lenger og lenger for kvar gong vi sa noko til kvarandre. Vi var for slitne til å snakke til kvarandre. Dessuten høyrtes det ut som eit eller anna veldig framandt framandspråk når vi prata. Vi fant ei busskur og måtte legge oss ned i det for å kvile oss litt. Vi fant ut av vi hadde gått og sykla uten ei skikkelig pause. Sultne. Vi lo. Kor dumme var i eigentlig på ein skala?

0900. Eg hadde innsett at turen var mykje lenger enn eg hadde fortalt til Gunhild. Eg måtte finne på noko som antyda på at vi nærma oss. Eg hugsa ei bru vi skulle over som ikkje var so veldig langt frå der vi var no, og sa at når vi er på den brua så er det ikkje så langt igjen. Sikker ein halv time.

1030. Vi såg brua.

1100. Vi var på toppen av brua. Det gjorde umåtelig vondt å sitte på setet. Så vondt at eg heller vurderte å gå med dei svært såre og vonda beina. Men eg orka ikkje. Vi måtte sykle, for då kom vi fram fortare.

1140. Vi kom fram. Utslitte. Svin trøytte!!!Vi innsåg at på ein skala var vi veldgi veldig dumme. Faktisk så dumme at det ikkje fantest noko skala som kunne måle graden av dummheit som vi hadde. Vi hadde endelig kome fram til huset vårt. Vi slukte noko mat og når klokka var 1249 fekk vi lagt oss. Vi var med eitt overtrøytte og greidde ikkje stopp å le. Plutselig bare sovna vi. Klokka 1600 vakna vi og mamma kjøyre oss til Hareid. Nesten litt skuffande at eg ikkje har tenkt over kor fort det gjekk – men veldig bra.

1728. Hareid. Vi viste mamma kor sykkelen var og måtte springe for å nå ferja. Vi rakk den akkurat.

1800. Anders henta oss på Sulesund. Tuuuuuusen takk :)

Jo, vi hadde ein kjempe flott tur. I allefall når vi såg vi var kome fram. Men vi vart enige om at vi skulle bli flinkare til å seie "nei" når den eine parten kom med sprø idêar.

Avstand frå spjelkavika - Fosnavåg: 60,6 km
Tid med bil: 1 t 16 min.

au og stakkars

2008-06-25T23:11:00.005+02:00

Beina mine e vekke, på ein måte, null sans for følelse - ingenting. Det einaste eg kan kjenne er at det er litt vondt, eg trur det er ein form for smerte i allefall, jo, det er ein form for smerte. Au. AUU!! Eg kjennar det gjer vondt.
Som min 3 dag som sjukepleiar er ditta den dagen då eg har gått flest skritt...mange, kanskje hundre eller kanskje tusen...men uansett kor mange skritt eg har gått , er eg bare gla for at eg ikkje er tusenbein, for då hadde eg hatt meir vondt ettersom eg hadde mange fleire bein...au. "forsøka-å-vinkle-det-til-noko-positivt-tenking"
Dessutan er det ikkje bare eg som har vondt her i verden...Paazan.C.S.G.Runde har jo også vondt. Han har vore med dyrelegen i dag. Stakkars lille pusen. Kastrert.
Eg leverte han på klinikken i dag og holdt på å begynne å grine då eg fekk flash-back til Trude Mostuen sin dyreklinikk praksis på NRK for nokre år sidan. Eg hugsar nokre av dyra døydde...Men Trude var alltid flink! *klapp klapp*
Måtte få ein tideligare medstudent - no ein sjukepleiar kollega, til å henta han for meg ettersom eg har vore på jobb frå 10-2210 i dag! (AU)
No ligg han her...kastrert. Fornærma. Sur. Store pupilla. Mindre klumpete. Rolig. Smerte. Au. Innlegg stopp. Hade.

Den livsviktige folkeplaga

2008-06-24T00:02:00.005+02:00

Når skyene e grå, og regnet plaska ned, er det nok av folk som klaga. Regnet, som er livsviktig, er ei folkeplage. Folk frys, folk blir våte, mascaraen renn, og skoa tek inn vatn. Heilt seriøst, så veit ikkje eg ka eg skulle gjort uten regnet! Jo, altså, det å ligge å sole seg i ein ørken hadde ikkje gjort meg noko, men på grunn av at det ikkje hadde regna så ville vatet ha tørka inn, det hadde ikkje blitt gras, kua hadde sulta i hjel og eg hadde ikkje fått melk. Eg kunne laga rekka so mykje lenger, men eg orka ikkje. Og ja, sola er ein flott ting det også, men det er noko som skjer med meg når det regna. Ikkje når eg sitt inne og ser ut på regnet, då e det bare trasig. Heller ikkje det å være ute for å arbeide når det regnar er kjekt. Heller ikkje litt regn er kjekt, det må være masse masse regn!!
Når eg ”oppsøke” regnet e det heilt fantastisk. Store dråpar, som renn nedover panna og smalar seg som ein snørrdråpe på nasetippen sånn at eg kan blåse den vekk! Hærlig! Bare stå å sjå og høyre på regnet er utrulig flott. Faktisk det å kjenne at buksa blir gjennomblaut og at vatnet renn ned i skoen slik at sokken blir avfarga og stygg, er ein flott følelse. Når eg står ute i regnet kjenner eg at eg kan slappe skikkelig av! Medan eg ser og høyrer regndråpane fell i bakken må eg smile. Livet e hærligt folkens! Plutselig tar eg meg sjølv i å stå å smile, eller synge. Off hjelp, tenk om folk såg eller høyrte meg... Jaja folk trenge å smile meir!
Derfor tenkte eg at eg skulle starte dagen med å fare på joggetur. Etter ein god frukost "spente" eg på meg joggeskoa og sprang avgarde. Men det regna so masse at skoa vart skikkelig tunge, sånn at eg måtte gå det meste av vegen...Når eg hadde brukt ei god stund ute i regnet, og sokkane var klissbalute, så måtte eg fare heim....Så no sit eg her i sofaen og ser på katten som ikkje har peiling på at eg var borte med dyreklinikken og bestilte time for å kastrere han…
All we need is the rain! Lord rain on me!!

Litt melk, fordelt i to glas

2008-06-22T23:38:00.001+02:00

6 minutt var igjen av kampen mellom Spania og Italia då eg hugsa på at det var kamp. Brøda var nettopp tatt ut av omnen og rundstykka var framleis usteikte. I full fart fekk eg telefonert til ein "nabo" og fekk lov til å kome dit å sjå dei siste minutta. I galopp fart gjennom stova, greip eg eit koppehankle - kasta det rundt brødet, reiv med meg bilnøklane og kjørte i eit ganske så heftig tempo til eg kom fram. Eg rakk dei siste minutta av kampen akkurat ikkje....heldigvis var det ekstra omgongar, og som ein ekstra bonus for at eg kom forseint vart det straffekonk...
Spania vant.
Kvelden vart avrunda med nysteikt brød med brunost, og to glas med melk...først mitt,så Olav sitt...unnskyld Olav, men du tok skalken min!

Ronse, reie, huske, disse

2008-06-19T13:22:00.003+02:00

Disse, reie, ronse, huske - namna er uedenelege mange men samtidig ganske so korte (eg veit det er fleire enn desse, trur eg).
Dagens gode gjerning var å montere (?) ned dissestativet heime, slik at han kjære far slapp å gjere det. Tok på meg pappa sin favoritt caps - Israel capsen, og følte meg ganske så "handy" med den. Med dinna capsen her greie eg alt som pappa greie tenkte eg. Eg fekk henta rikeleg med verktøy (hammar, skrujern og sånn anna type skrujern og knipetong...) og så starta eg.
Eg begynte å skru, faktisk så masse at skruen vart øydelagd, skruane var plutselig ikkje så rusta meir, for all rusten hadde dalt som nysnø ned på bakken.
Etter at ein stk skrue var ute, måtte 22 åringen gje opp...dei satt bom fast, samtidig gjorde det vondt i henda, og capsen var blitt alt for stor slik at eg ikkje kunne sjå nokon ting...Eg, 22 år, måtte gje tapt for skruar som kun hadde holdt fast disse-stativet i dei 18 åra vi har budd i Innvik. Nederlag.
I all frustrasjon fekk eg bretta sammen (!!) stativet, oppgitt over at vi ikkje hadde det riktige verktøyet slik at eg fekk skrudd frå kvarandre delane...

Flyttelasset

2008-06-16T02:20:00.004+02:00

Etter å ha henta alle tinga mine frå boda rett ut i gongen, og tatt og spredt alle tinga mine til alle vindar utover golvet og der det var plass eller ikkje plass, fekk eg stua mange av tinga ned i esker, og no ser her forbausande nok ryddig ut!!
Men det som er like forbausande kvar gong eg flyttar, er at det blir så utrulig mange ting plutselig! Kvar ein gong tenker eg at eg får med meg alle tinga på ein kjøyretur, men eg tar bestandig feil. Eg har faktisk hatt mykje betre skapplass enn eg trudde...Måtte kjøyre litt flyttelass inn til bror min, ettersom eg skal bu med han i halv anna månad i sommar. Men det er fole (veldig) vanskelig å skulle pakke ned i 3 kategoriar. 1: Skal til Stavanger 2. Skal til Innvik, som eg ikkje får bruk for i Stavanger. 3.Skal være på hybelen her i Ålesund, og skal til Stavanger etter det. Men det går på eit vis:) Tenkte eg skulle ta meg ein rask(!) bil tur til Innvik i måra, slik at eg fekk tømt bilen, den er nemmleg så full at det ser ut som eg har senka den...dessutan er det like greitt å ta det i måra, kvifot utsette det endå ein dag?? Eg lura forresten på kor fort det går oppover fjella i måra...menmen så lenge det går, så skal eg ikkje klage:) Eg er takknemleg for bilen min:) - som eg forresten skal gje vidare i ætta når eg flyttar (Kjetil) :) LUckY YOu BoY

Mange lurar forresten på om eg har fått meg jobb i Stavanger sida eg skal ned dit. Svaret er faktisk nei. Eg har ikkje fått meg jobb der. Men det vil ordne seg på eit vis. Man må våge å tørre, og berre kaste seg ut i det, ellers skjer det ikkje så masse spennande - om det skjer noko i det heile tatt. Ingenting er umulig folkens:)

Uten tittel

2008-06-14T02:31:00.003+02:00

Har vore heime i Innvik sida søndag, og det kjennast ut som eg har vore der ei evigheit! Misforstå meg rett, det har vore kjempe godt å vore heime, og eg har verkeleg fått slappa av saman med min hærlege familie. Vore å gått tur og kikka på den fantastiske bygda, og berre hatt kvalitetstid og gode samtalar med das Eltern, die Scwester und das Bruder. No er eg tilbake igjen i Ålesund for nokre dagar, faktisk så skal eg i bryllaup i måra, det blir kjekt:) Så skal ned til Innvik på onsdag igjen - for da har mamma laga kake til meg:) Eg blir så flau når eg har bursdag eg, så det er bra eg bare er født ein gong, hadde ikkje orka hatt bursdag ein gong til pr. år!

Har vore med min kjekke vennegjeng i dag, vi har hatt vannkrig inne ((!) - unnskyld Olav), sloss litt og kost oss med pizza og ekte Sierra råning! Ein skikkelig kjekke gjeng som eg merka eg har savna masse berre desse få dagane eg har vore vekke frå dei. Korleis skal det no gå til hausten uten dei?? *snufs...tørke snørr på gensaren*
Men vi har no heile sommaren til å gå leie kvarandre på! Eg håpa vi blir skikkelig lei av kvarandre sånn at det ikkje blir vanskelig å reise herfrå... men det kjem vi nok ikkje til å bli, og det vil eg forresten ikkje heller! Takk for gode venna!! Amen!

Noko som går i arv?

2008-06-10T15:07:00.003+02:00

I dag har eg laga kake. Eg kan ikkje gje meg, må berre fortsette til eg har laga minst 4 gode kaker på rad. Tenkte eg skulle være snill og lage kake til lille søs var ferdig på skulen, og mamma kom heim frå jobb. Når Mirjam kom heim skulle eg til å ta på glasuren. Som ein liten prøvekanin måtte no ho smake den (eg er jo snill også da, men mest for å høyre om ho syns den var god). Joda, den var god den. Men eg sjølv var litt i tvil om den mangla ein liten ekstra smaks spiss.
Eg tenkte eg skulle rådhøyre meg med Mirjam, men eg fekk fort bekrefta at kokke-kunstene både stoppa og begynte med mamma.
Mirjam sitt forslag til kva som mangla i glasuren var løk!. Eg følte eg var ein "bakar" som kunne avkrefte at det mangla løk. Nei du store mi tid, etter tidlegare erfaring veit eg at det aldri er bra å kombinere 2 sorta grønsaker i kake.

Valaker støylen

2008-06-08T18:51:00.007+02:00

No når det er ferie var det deilig å sette kursen heimover! Til mor, far, lille søss og lille brow. Kom fram til Innvik kl 1330, og då skulle familien opp på Valakerstøylen på ute gudsteneste. Det var varmt i været, og alt såg ut til at det skulle bli ein fin tur. Eg fekk låne nokre støvlar med
mor, som var 2 nr forstore, og so farta vi med bilen opp til "Karistova" og gjekk derfrå.

Det begynte å regne då vi kom fram, og eg trur samtlige der oppe misunna pappa for den kvite varme kjolen. Til og med pappa syns det var litt drøyt med regnet slik at han skippa ein salme og gjekk rett på preika. Og joda, preika tok han på husken, for elles ville bibelen blitt gjennom blaut.

På tur heim for eg og Mirjam og sprang omkapp i alle myrene vi kunne sjå. Eg vant! hehe og nei, ikkje skyld på at eg er 10 år eldre, det innebære faktisk tyngre klede og tyngre støvla. Hehe. Mirjam gjekk med på at dette var sant. Seieren var gyldig.
Etter masse vatn i støvlane, og slitne bein, kom vi oss tilbake til kjære Innvik-huset. Det vart ein kjemp fin tur.
Du, forresten, trur ikkje du den orange sekken vart med på dinna turen her også?

Eg lurar deg med målaren min

2008-06-08T18:32:00.004+02:00

Innleiing: Sist eg gjekk bensintom var det varmt i været, og eg kunne rett og slett ikkje skjønne kvifor det gjekk tomt, for eg meinte målaren ikkje var heilt på det tommaste. Folk lo bare av meg, Marita, klomsete Marita veit ikkje kordan ein skal lese av ein målar ein gong. "Jaja" tenkte eg, "det er vel kanskje sant, og sida eg gjekk tom, så bekrefta det faktisk at eg ikkje hadde peiling", så eg slo meg til ro med det.
Hovuddel Det var ganske varmt, og sjølv om eg visste eg hadde lite bensin på tanken så måtte eg bare ta å komme meg inn på moa. Bilen starta, og gjekk som berre det. Og faktisk så såg det ut som det var meir bensin no enn kva det hadde vore då eg parkerte sist. Eg fekk gjort frå meg ærenda, og når klokka nærma seg 1800 måtte vi fyke innover til byen, for eg skulle i utdritingslag 1815. Plutselig merka eg at gassen ikkje virka meir...det virka kjent, men eg huska ikkje frå koritd. So ser eg at lampene begynne å lyse, OH-NO, eg var gått tom for bensin. Vi stoppa 80 meter frå ein bensisnstasjon, og selfølgelig hadde eg berre kontanta, og det andre kortet var tomt for penga. Eg og Gunhild fekk ringt til Erlend slik at han fylte den grønne kanna mi , som eg har blitt veldig glad i. Vi kom oss tilslutt inn til byen.
Konklusjon Eg greie faktisk å lese av ein målar eg. Eg hadde rett! Bensin målaren stige på bilen når det er varmt ute! Heilt sant! Skikkelig lure bil eg har! Det er alltid når eg og Gunhild er saman at slike ting skjer. Kvar gong vi er saman, utan unntak. Men heller mange slike hendingar enn å være uten Gunhild:)

Kasetten

2008-06-07T01:09:00.002+02:00

I dag når eg skulle leit etter ein CD i ein pose med masse rart i, kom eg over den fyrste kasetten som Hilde Kristin kjøpte seg; Sandi Patty - find it on the wings. Eg tok den med meg og satte den i kasettspelaren, no som før er det alltid eit problem å finne ut kass veg kasetten eigentlig skal settast inn, men eg fekk det til. Eg måtte smile då eg såg kor kul kasetten var. Musikken begynte å spele, uvant at den ikkje begynte frå spor nr.1, men faktisk midt i ein song. Og eg var forundra over kor dårlig kvalitet den var i - men for ein fantastisk musikk, og kvaliteten hadde ikkje noko å seie, for kvaliteten på dei gode minnene frå 90-talet støymde på! Ditta var kjekt, og jammen om eg huska teksten etter alle dessa åra! Fantastisk kult!
Kasetten fekk spelt seg ut på den eine sida, og eg skvatt skikkelig då den bråkete "snu-kasetten-lyden" kom. Eg prøvde verkeleg å få den til å spele igjen med å snu kasetten og til og med prøvde eg å spole tilbake, men ingenting gjekk.
Jaja, nedtur å sette ein cd i boomblasteren...kasetta er skikkelig kult!

Ei kake - gulrotkake

2008-06-07T00:53:00.005+02:00

I dag har eg laga den beste kaka eg nokon gong har laga...og tru meg - det er ikkje få gongar eg har prøvd å lage kake.
Dagen byrja kl 12.30 då eg vakna etter ein lang kveld frå dagen før. Fekk vaska opp litt før eg og Gunhild bestemte oss for å fare ut å bade. VI kikke først etter ein fin plass her - men det var tang over alt, så då fant vi ut at vi skulle fyke inn til Åsestranda. Med vel mot tok vi ein rulleskøyte kvar og hinka-rulla bortover vegen medan vi lo og nesten holdt på å tisse på oss. Nesten framma med sjukehuset skulle Gunhild stoppe i den ganske bratte bakken då ho hadde ganske stor fart. I eit ganske vellykka forsøk på å stoppe, trampa ho foten hardt i bakken medan foten med rulleskøyte fortsatta nedover. Eg såg ansiktsuttrykket hennar når ho snudde seg 180 grader rundt og landa i ei spagat-liknande stilling, og fekk seg eit flott skrubbmerke på kneet. Vi måtte sitte litt i grøfta å le før vi kom oss vidare. Etter å ha plukka masse blomster, fant vi ut at vi skulle lage kake. Gulrotkake. Ånei tenkte eg "No skal eg øydelegge endå ei..." men eg sa ingenting til Gunhild då eg fant ut at eg kunne skylde på ho om det ikkje gjekk så bra..men det gjekk veldig bra, eg og Gunhild er eit bra team! Kaka vart utrulig god! Vi pakka med oss kaka og joina gjengen som hadde samla seg i fjøra. Dei fekk kake til dessert, medan vi heldigvis hadde tome magar og kunne ete masse masse kake...mmMMmmMmmmm

The Challenge

2008-06-06T13:40:00.002+02:00

Frå Forgjengeligeting: "Kvar spelar svarar på spørsmåla om seg sjølv. I slutten av innlegget gjev du det videre til 6 andre personar og fører opp namna deira. Så legg du beskjed hos dei om at dei er tagga og ber dei lese din blogg. La personen som tagga deg vite det når du har lagt inn svar."

1: Hva gjorde du for 10 år siden?
Eg slite i grunnen med dårlig husk, men då var eg altså ca 12 år. Lillesøstra mi var då 2 år. Eg var i Innvik. Vi var nok ute i hagen og herja. So var eg ute å sparka fotball med brørne mine, og vi for sikkert å bada etterpå.

2: Nevn 5 ting du har/hadde på "gjøre-lista" di idag?
Ringe på hybel/leilighet i Stavanger
Pakke det meste av tinga mine ned i esker
Gå ut med søppla
Åh - det er jo ferie - eg vil ikkje gjere meir i dag!

3: Snack jeg liker??
Panda Lakris!!!
Nøtter
M & M's
Bamsemums

4: Ting jeg vil gjøre som milliardær??
Tiende, Betalt ned studielånet, kjøpt leilighet, gitt ein drøss til mamma, pappa og søsken. Reist til Afrika og bidratt med det eg hadde kunna.

5: Steder jeg har bodd?
Narvik - Innvik - Førde - Ålesund

Kven skal eg tagge? Alle har vel blitt tagga no... Prøva meg på disse:
Mirjam, Janneke, Gunhild, Olav, Frank og Hanne

Partay

2008-06-06T13:04:00.003+02:00

I går hadde vi avslutning på skulen, møtte opp i finstasten og var klar for å ta bilde - masse bilde. Tilslutt såg eg ut som Wallace, jada riktig så fine bilder (dagens definisjon på fin: får andre til å le (masse) og føle seg utrulig fine).
Etter rose,kake og kaffi på skulen bar turen litt seinare på dagen inn på "Odd Fellow" der vi åt god mat og kosa oss i finstasten...Høghela sko i ein heil dag ekje det som er det beste her i verden (det trur eg kanskje er brosme...) og dei måtta tas av når eg skulle heim igjen - barbeint gjennom byen, livredd for å trakke på diverse krypdyr..grøss..etter vel 15 minutt gåande kom eg til bilen min og gleda meg til å gå heim å legge meg.
Men då kom det ein sånn derre SMS, Gunhild inviterte på bolla med sjokolade i...hellooo - kvifor ikkje? klokka var no ikkje meir enn 0245, Marita vart sulten...mmm nybaka bolla! Helen, Sandra, Gunhild, Erlend og Sigmund var ansvarlege for "bolle kalaset". So måtte vi heim å sove allemann. Etter fem minutt med kjøyring merka eg at eg var usedvanli trøtt, og eg kom på den kampanjen "sov i 15 minutt", men eg pressa meg sjølv til å være vaken til eg kom meg heim - og det funka. Når eg hadde lagt meg måtte eg etter ei stund sjå etter om eg hadde huska å tatt av meg skoa, for det kjentes ut som om dei pressa på beina enda...men eg rakk ikkje sjå etter før eg sovna - eg orka ikkje.

Eksamen

2008-06-04T07:12:00.003+02:00

Her sitte eg, tidlig på morningen, og av alle ting så skrive eg blogg. Men er ein våken så er ein våken. Kaffien frå i gårkveld gjer susen i dag også...venta berre på at den skal slutte å virke... Våkna med stress-syndromet i dag også, og trudde eg hadde lest so masse som eg har gjort til inga nytte, men heldigvis ikkje. Fekk fort i gang hjerterytmen og pulsen med andre ord!
Om 2 tima sitte eg å skrive på eksamen, eg håpa i allefall at eg skrive. Jo, eg må no få til noko. Det MÅ eg. Tenk om eg ikkje skrive? Tenk om eg ikkje kan skrive noko. JO eg SKAL skrive noko, for eg orkar ikkje å lese ditta stoffet ein gong til..ohh snart ferie. Gleda meg:)

Tenkte eg skulle meddele at eg er blitt solbrent mellom skulderblada. Hadde det ikkje vore for at det er så vondt å bevege henda i det heile tatt, skulle eg tatt eit bilete, men eg er redd huda skal sprekke (!!)...så eg lar det være med det...
Ellers så er eg høgst useriøs i dag...nei du, ha ein FIN dag!

Pjuh

2008-06-03T18:33:00.004+02:00

Eg vakna i dag og trudda klokka var 1500. Alt tilsa at klokka skulle være mykje meir enn den viste seg til å være:
1. Eg var LYS vaken
2. Kroppen inneholdt ei kraftig dose med "forsove seg" fenomenet, type "WÆÆ-stress"
3. Det var veldig veldig lyst ute
4. Sola skein som berre det
5. Og det var so utrulig varmt!!!

Men trass i mine 5 velbegrunna punkt var ikkje klokka meir enn 0815.
I lystig humør måtte eg smile då eg skjønte at det var siste dagen eg måtte stå opp for å lese, pugge, helsepolitikk, pedagogikk, psykologi, sosiologi og sosial antropologi.Eg trudde faktisk at eg skulle få mykje kunnskap ut av dinna dagen her. Men det som har vore tingen er at det har vore så utrulig varmt at eg har blitt heilt utslått. Ja faktisk. Det funka heller ikkje når eg var så varm at det slo over til ein kraftig fornemmelse av akutt og kronisk trøyttheit. Eg orka ikkje sove, senga var for varm, og eg måtte lese. Golvet? jo eg kunne lagt meg der, men det skulle vore støvsuga først...men det var for varmt til å støvsuge.
Eg for ut og avkjølte meg og vakna litt, men etter å gå opp 5 etg, slo det tilbake som det var.

Korleis veit eigentlig folk kor varm sola er? Når den er so varm som det blir påstått, då vil vel alt ta fyr/smelte om det nærma seg, dvs det går ikkje å måle temperaturen på sola...hmm mystisk

Alderdom

2008-06-01T22:15:00.003+02:00

No desse dagane er det mange som gruar seg til vanskelige eksamensspørsmål, men det er seg slik at det kanskje ikkje er dei spørsmåla som viser seg å være dei værste.

Eg fekk spørsmål om kor gammal eg var no hinn dagen. Joda for min del er det ikkje noko gale å svare på det, so då skulle eg ta å gje dei eit svar.
Eg er....20. 21! 22? Nei, 20. Ehh...
Ditta her var pinelig skal eg sei deg. Eg hadde gløymt kor gammal eg var! Det var noko med 20 huska eg, men meir huska eg ikkje. Tilslutt måtte eg berre avbryte samtalen med å sei at eg var fødd i 86. 2008 minus 1986 = 22. Jo eg vart 22 år ditta året her.

Det er vel ikkje derfor kvinner er så redde for å få spørsmål om kor gamle dei er? Har dei rett og slett gløymt det, eller er det rett og slett fordi bursdagskaka ikkje innehelde like mange antall lys som antall år? Jo, eg trur det er derfor. Dessutan så har kvinnene meir enn nok med å halde orden på kor gamle alle rundt dei er og blir, og kass dato folk har bursdag på osv...eg derimot, eg huskar ingen av delane.